የፎርድ ፋውንዴሽን

መጽሐፍ

WORD

ጃንዩ, 1910.


የቅጂ መብት, 1910, በ HW PERCIVAL.

የወዳጅ ወቅቶች.

 

መንፈስ በሰዎች ይንቀሳቀስ እና መንፈሳዊ ሕላዌዎች ምንድናቸው?

መልስ ከመስጠታችን በፊት ጥያቄውን መጠየቅ አለብን ፡፡ ጥቂት ሰዎች እንደ መንፈስ እና መንፈሳዊ ቃላት ሲጠቀሙ ምን ማለታቸው እንደሆነ ቆም ብለው ያቆማሉ ፡፡ የእነዚህ ሰዎች ትርጓሜዎች ቢጠየቁ ቃላቶቹ ምን ማለት እንደሆነ ባለማወቅ የሚሰማቸው ጥቂቶች አሉ ፡፡ በቤተክርስቲያኑ ውስጥ እንደወጣ ብዙ ግራ መጋባት አለ ፡፡ ሰዎች ስለ ጥሩ መናፍስት እና እርኩሳን መናፍስት ፣ ጥበበኞች እና ሞኝ መንፈሶች ይናገራሉ ፡፡ የእግዚአብሔር መንፈስ ፣ የሰው መንፈስ ፣ የዲያቢሎስ መንፈስ አለ ፡፡ ከዚያ እንደ ንፋስ ፣ የውሃ ፣ የምድር ፣ የእሳት ፣ እና መንፈሳት ያሉ የተፈጥሮ የተፈጥሮ መንፈሶች አሉ በአልኮል የተነሳ። እያንዳንዱ እንስሳ በተወሰነ መንፈስ የተፈጠረ ሲሆን አንዳንድ ጥቅሶች እንስሳቱን ስለሚይዙ ሌሎች መናፍስት ይናገራሉ። መንፈሳዊነት ወይም መናፍስታዊነት የሚባለው ሥነ-ስርዓት ስለ ጠባቂ መናፍስት ፣ ስለ መንፈስ መቆጣጠሪያዎች እና ስለ መንፈሳዊ መሬት ይናገራል ፡፡ ፍቅረ ነዋይ ማንኛውም መንፈስ እንዳለ ይክዳል። የክርስቲያን ሳይንስ በመባል የሚታወቀው ፣ የቃሉን ትርጉም በስፋት የሚጠቀሙበት ፣ ግራ መጋባትን የሚጨምር እና በሚለዋወጥ ምቾት ይጠቀምበታል። መንፈስ ምን ዓይነት እንደሆነ ወይም ምን ዓይነት ጥራት ወይም መንፈስን ይመለከታል የሚለው ስምምነት የለም። መንፈሳዊ ቃል ጥቅም ላይ ሲውል ፣ በአጠቃላይ ሲታይ ፣ ምድራዊ ሳይሆን ቁሳዊ ሳይሆን ቁሳዊ ፣ ተፈጥሮ ፣ እና ባህላዊ ያልሆኑ ባህሪያትን ለመሸፈን የታሰበ ነው። ስለዚህ ስለ መንፈሳዊ ጨለማ ፣ ስለ መንፈሳዊ ብርሃን ፣ ስለ መንፈሳዊ ደስታ ፣ እና ስለ መንፈሳዊ ሀዘን እንሰማለን ፡፡ አንድ ሰው ሰዎች መንፈሳዊ ስዕሎችን እንዳዩ ይነገራል ፣ አንድ ሰው መንፈሳዊ ሰዎችን ፣ መንፈሳዊ አገላለጾችን ፣ መንፈሳዊ ስሜቶችን አልፎ ተርፎም መንፈሳዊ ስሜቶችን ይሰማል። መንፈሱን እና መንፈሳዊ ቃላቶ inን ለመጠቀምና ለመደሰት ምንም ገደብ የለም። ሰዎች በእርግጠኝነት ስለ ትርጉሙ ወይንም በቋንቋቸው ምን እንደሚናገሩ ለማሰብ እምቢ እስካሉ ድረስ እንዲህ ዓይነቱ ግራ መጋባት ይቀጥላል ፡፡ ግልጽ ሀሳቦችን እንዲታወቁ ግልጽ ሀሳቦችን ለመወከል ትክክለኛ ቃላት መጠቀም አለብን ፡፡ እርስ በእርሱ በመለዋወጥ እርስ በእርስ ለመለዋወጥ እና የቃላት አዕምሯዊ ግራ መጋቢያ መንገዶችን ለመፈለግ በተወሰነ የተወሰነ ቃል ብቻ ተስፋ እናደርጋለን። መንፈስ ሁሉ ለተገለጡት ነገሮች ዋነኛው እና ደግሞ የመጨረሻው ሁኔታ ፣ ጥራት ወይም ሁኔታ ነው ፡፡ ይህ የመጀመሪያ እና የመጨረሻው ሁኔታ ከአካላዊ ትንታኔ በጣም የራቀ ነው ፡፡ እሱ በኬሚካዊ ትንተና ሊታይ አይችልም ፣ ግን ለአዕምሮ ሊረጋገጥ ይችላል ፡፡ የፊዚክስ ባለሙያውም ሆነ በኬሚስቱ ሊገኝ አይችልም ፣ ምክንያቱም መሳሪያዎቻቸው እና ሙከራዎቻቸው ምላሽ አይሰጡም ፣ እና እነዚህም በአንድ አውሮፕላን ላይ ስላልሆኑ። ግን ለአእምሮው ሊረጋገጥ ይችላል ምክንያቱም አዕምሮ የዛ አውሮፕላን ስለሆነና ወደዚያ ሁኔታ ሊሄድ ይችላል ፡፡ አእምሮው ከመንፈስ ጋር ተመሳሳይ ነው እና ሊያውቀው ይችላል። መንፈስ ከወላጅ ይዘት ውጭ መንቀሳቀስ እና እርምጃ የሚጀምር ነው ፡፡ የመንፈሱ የወላጅነት አካል እንቅስቃሴ ፣ እንቅስቃሴ አልባ ፣ ግድየለሽ ፣ ልምላሜ እና ግብረ-ሰዶማዊ ነው ፣ ይህም ራሱን በራሱ በማነሳሳት እና በዝግመተ ለውጥ በሚገለጽበት ጊዜ ለማለፍ ሲችል ይቆጥባል ፣ ከዚያ የሄደው ክፍል እንደገና ወደ ወላጁ ተመልሶ ሲመጣ ይቆጥባል። ንጥረ ነገር በመነሻ እና በመመለሻ መካከል የወላጅ ንጥረ ነገር ከላይ እንደተገለፀው አይደለም።

በዚህ ሁኔታ ሲለቀቅ ንጥረ ነገር ከእንግዲህ ንጥረ ነገር አይደለም ፣ ነገር ግን ጉዳይ ነው እናም እንደ አንድ ታላቅ ነበልባል ፣ እንደ ውቅያኖስ ውቅያኖስ በጅምላ እንቅስቃሴ ፣ መላው ቅንጣቶች የተገነባ ነው። እያንዳንዱ ቅንጣቢ ፣ እንደ አጠቃላይው ፣ ሁለት እና በተፈጥሮው ሁለት ነው እሱ መንፈሳዊ ጉዳይ ነው ፡፡ ምንም እንኳን እያንዳንዱ ንጥረ ነገር በኋላ ላይ በሁሉም ግዛቶች እና ሁኔታዎች ውስጥ ማለፍ ቢችል እና ቢያስፈልገውም ፣ በምንም መንገድ ወይም በምንም መንገድ ሊቆረጥ ፣ ሊለያይ ወይም ሊከፋፈል አይችልም ፡፡ ይህ የመጀመሪያ ሁኔታ መንፈሳዊ ተብሎ ይጠራል እና ባለሁለት ግን ፣ ግን የማይነፃፀር ተፈጥሮ ፣ መንፈሱ-ነገር በዚህ የመጀመሪያ ወይም መንፈሳዊ ሁኔታ ውስጥ እያለ መንፈስ ተብሎ ሊጠራ ይችላል ፣ ምክንያቱም መንፈስ ሙሉ በሙሉ የበላይ ነው ፡፡

በዚህ ሁለንተናዊ ፣ መንፈሳዊ ወይም አእምሮአዊ ጉዳዮች ውስጥ ጣልቃ-ገብነትን ለመግለፅ ወይም ለመግለፅ አጠቃላይ ዕቅድን ተከትሎ ጉዳዩ ወደ ሁለተኛ እና ዝቅተኛ ደረጃ ይተላለፋል። በዚህ በሁለተኛው ሁኔታ ጉዳዩ ከመጀመሪያው የተለየ ነው ፡፡ በጉዳዩ ውስጥ ያለው አንድነት አሁን በግልፅ ታይቷል ፡፡ እያንዳንዱ ቅንጣት ከአሁን በኋላ ያለመቋቋም የሚንቀሳቀስ አይመስልም ፡፡ እያንዳንዱ ቅንጣት በራሱ የሚንቀሳቀስ ነው ፣ ግን በራሱ ውስጥ ካለው ተቃውሞ ጋር ይገናኛል ፡፡ እያንዳንዱ ንጥረ ነገር በውስጡ ከሚንቀሳቀሰው እና ከሚንቀሳቀስበት የተሠራ ነው ፣ እና ምንም እንኳን ሁለት ቢሆኑም ፣ ሁለቱ ገጽታዎች እንደ አንድ አንድ ናቸው ፡፡ እያንዳንዳቸው ለሌላው ዓላማ ያገለግላሉ ፡፡ ነገሮች አሁን በትክክል መንፈሳዊ-ተብለው ሊጠሩ ይችላሉ ፣ እና መንፈስ-ነገሩ ያለበት ሁኔታ የመንፈሳዊ ጉዳይ ሁኔታ ተብሎ ሊጠራ ይችላል። በዚህ ሁኔታ ውስጥ ያለው እያንዳንዱ አካል ምንም እንኳን መንፈ-ቁስ ነገር ተብሎ ቢጠራም በራሱ መንፈስ ነው ፣ እናም በእያንዳንዱ መንፈስ ነገር ውስጥ ያለው መንፈስ - የሌላውን ሌላውን ክፍል ወይም ተፈጥሮን ይገዛል። በመንፈሳዊ ጉዳዮች ውስጥ ፣ መንፈስ አሁንም ቅድመ-ነገር ቅድመ ሁኔታ ነው ፡፡ የመንፈሳዊ-ነገሮች ቅንጣቶች ወደ መታየት ወይም መሰጠት በሚቀጥሉበት ጊዜ ወደ ቅርጹ ሁኔታ እስኪያልፉ ድረስ በእንቅስቃሴያቸው ላይ ክብደት እና ጠንከር ያሉ እና እየቀለሉ ይሆናሉ። በቅጹ ሁኔታ ነፃ ፣ በራስ የሚንቀሳቀሱ እና በቋሚነት የሚንቀሳቀሱ ቅንጣቶች አሁን በእንቅስቃሴያቸው ውስጥ ተመልሰዋል። ይህ መዘግየት የሆነው የንጥረ ነገሩ ተፈጥሮ የነፍስ ፍጥረትን መንፈስ ስለሚቆጣጠርና እና የንጥረ ነገሮች ቅንጣቶች በውስጣቸው ስለሚፈጠሩ እና በሁለም በኩል የነርቭ ቅንጣቶች ጉዳይ መንፈሳቸውን - መንፈሳቸውን ስለሚይዙ ነው ፡፡ እንደ ቅንጣቢነት ጥምረት ሲጨምር እና ረቂቅ እየሆነ ሲመጣ ፣ በመጨረሻም ወደ ግዑዙ ዓለም ድንበር ይመጣሉ እና ከዛም የሳይንስ ሊደረስበት ይችላል ፡፡ ኬሚስቱ ለጉዳዩ የተለያዩ ገጸ-ባህሪያትን ወይም ዘዴዎችን ሲያገኝ የኤለመንት ስም ይሰጠዋል ፣ እና ስለዚህ ንጥረ ነገሮቹን እናገኛለን ፣ ሁሉም አስፈላጊ ናቸው። ከእያንዳንዱ ጋር የሚጣመር እያንዳንዱ ነገር የተወሰኑ ህጎችን ፣ ደንቦችን ፣ ቅድመ-ንብረቶችን እና ቅድመ-ሁኔታን የሚመለከት እና በዙሪያችን ያለው ጠንካራ ጉዳይ ማዕከላዊ ነው።

ሥጋዊ አካላት ፣ የአካል ክፍሎች ፣ የሕይወት ፍጥረታት እና መንፈሳዊ ፍጥረታት አሉ። የአካል ፍጥረታት አወቃቀር ከሴሎች ነው; ንጥረ ነገሮች ሞለኪውሎችን ያቀፈ ነው ፣ ሕይወት ያላቸው ነገሮች አቶሞች ናቸው ፤ መንፈሳዊ ፍጥረታት የመንፈስ ናቸው ፡፡ ኬሚስት አካላዊውን ሊመረምር እና በሞለኪውላዊ ነገሮች ላይ ሊሞክር ይችላል ፣ ግን በመላምታዊ ሁኔታ ካልሆነ በስተቀር ወደ መንፈሳዊው ቁስ አካል አልገባም ፡፡ ሰው የሕይወትን አሊያም መንፈሳዊ ፍጡር ማየት ወይም ማስተዋል አይችልም። ሰው የተመለከተውን ወይም ያየዋል ወይም ያውቃል ፡፡ አካላዊ ነገሮች በስሜት ሕዋሳት በኩል ይገናኛሉ ፡፡ ንጥረ ነገሮቻቸው በተሰሟቸው ስሜቶች አማካይነት የሚታወቁ ናቸው ፡፡ መንፈስ-ነክ ጉዳዮችን ወይም የመንፈስ-ቁስ አካልን ለመመልከት ፣ አዕምሮው ከስሜቱ ውጭ በራሱ ውስጥ በነፃነት መንቀሳቀስ መቻል አለበት። የማሰብ ስሜቶች ሳይጠቀሙ አዕምሮው በነፃነት መንቀሳቀስ ሲችል መንፈስ-ጉዳዮችን እና የህይወትን ፍጥረታት ያስተውላል። አእምሮ በዚህ መንገድ ማስተዋል ከቻለ በዚያን ጊዜ መንፈሳዊ ፍጥረታትን ማወቅ ይችላል ፡፡ ግን መንፈሳዊ አካላት ወይም የሚታወቁባቸው ሕያዋን ፍጥረታት በግዴለሽነት እና በግዴለሽነት መንፈሶች ወይም መንፈሳዊ ፍጥረታት ተብለው የሚጠሩ እና ለሥጋ ፍላጎት የሚመኙ እና እነዚህ ሥጋዊ አካላት ያለ የስሜት ሕዋሳት እነዚህ ሊሆኑ አይችሉም ፣ አይችሉም። ሰው አዕምሮውን ወደ መንፈስ ሁኔታ ሲወስድ መንፈሱ ከሰው ጋር እኩል ይሆናል ፡፡ ይህንንም በሀሳቡ ያደርጋል ፡፡ ሰው በከፍተኛው ክፍል መንፈሳዊ አካል ነው ፡፡ በአዕምሮው ውስጥ እሱ አስተሳሰብ ነው ፡፡ ከዚያ በፍላጎቱ ተፈጥሮ እንስሳ ነው ፡፡ እኛ እንደ ሥጋዊ ሥጋዊ አካል እናውቃለን ፣ በእርሱ በኩል እንስሳውን ብዙውን ጊዜ የምናየው ፣ ከአስተማሪው ጋር የሚገናኝ ሲሆን አልፎ አልፎ ደግሞ እንደ መንፈሳዊ ፍንጭ እናያለን ፡፡

እንደ አንድ መንፈሳዊ ሰው የዝግመተ ለውጥ ዋና ፣ ዋነኛውና የመጨረሻው መገለጫ እና የዝግመተ ለውጥ ውጤት ነው። በመተባበር ወይም በመግለጥ መጀመሪያ ላይ መንፈስ አይታይም ፡፡

ዋናው መንፈሳዊ-ጉዳይ ቀስ በቀስ የሚሳተፍ ፣ ደረጃ በደረጃ ፣ ከስቴት እስከ ሁኔታ ፣ እና በመጨረሻም መንፈሳዊው ነገር በባርነት ውስጥ ተይዞ በእስላማዊው በሌላኛው ወገን ታስሮ ነው ፣ እናም መንፈሱ ቀስ በቀስ ፣ ደረጃ በደረጃ ፣ በራሱ ጉዳይ ላይ የበላይነቱን እንደገና ያረጋግጣል ፣ እናም የእራሱን ጉዳይ መቋቋምን በማሸነፍ በመጨረሻ ያንን ጉዳይ ከደረጃ አካላዊ ፣ ከፍላጎቱ ዓለም በመጨረሻው ዓለም በመጨረሻው ደረጃ ደርሷል ፡፡ ማሰብ; ከዚህ ደረጃ ወደ መጨረሻው ስኬት እና ወደ መንፈሳዊ ዓለም ፣ የእውቀት ዓለም ወደሚደርስበት ምኞት ይወጣል ፣ እራሱ ወደ ሚያደርሰው እና በእውቀት እና በስሜት ህዋሳት ውስጥ ከረጅም ጊዜ በኋላ እራሱን እንደሚያውቅ።

HW Percival