የፎርድ ፋውንዴሽን

ከምድራዊው ዓለም ውስጥ መንፈስ እስትንፋስ ነበራቸው ፣ ምስጢራዊው መንትዮች ፣ እና በተገለጸ ወሲብ በኩል ሌላውን እራሷ ውስጥ አገኘችው። በፍቅሩና በመስዋቱ አሁን አንድ ታላቅ ምስጢር ተፈትቷል ፤ ክርስቶስ እንደ ነፍስ ሁሉ በራሱ ፣ እኔ ነኝ ፣ አንተ ነህ ፣ አንተ ነህ ፡፡

-ከዞዲያክ.

መጽሐፍ

WORD

ጥራዝ. 2 ኖOVምበር ፣ 1906። ቁ 5

የቅጂ መብት, 1906, በ HW PERCIVAL.

ነፍስ

የዞዲያክ አኳሪየስ ምልክት የተወከለው ሴል ልክ እንደ ንጥረ ነገር (ጂሚኒ) ተመሳሳይ አውሮፕላን ላይ ነው ፣ ግን በመጨረሻው መድረስ ላይ ያለው የእድገት ልዩነት የማይካድ ነው ማለት ይቻላል። ባልተገለጠው ዓለም እና በአንድነት ውስጥ በእውቀት ላይ ያለ የማሰብ ችሎታ ያለው አንድነት አንድነት መድረስ መካከል ባለው አንድነት አንድነት ፣ አንድነት ፣ አንድነት ፣

ንጥረ ነገር የማይገለጥ የመጀመሪያ ደረጃ ሥርየት ከየትኛው-መንፈሳዊ ለውጥ ፣ በእያንዳንዱ የዝግመተ ለውጥ መጀመሪያ መጀመሪያ ላይ ወደ እስትንፋሱ (ካንሰር) የሚገለጥ እና የሚታየው እና የማይታይ ዩኒቨርስ እና ዓለማት እና ሁሉም ዓይነቶች ይሆናል። ከዚያ በኋላ ሁሉም ያልፋሉ እናም በመጨረሻም ወደ ገላ መታየት እና እንደገና ለመገለጥ ወደ መጀመሪያው ዋና ንጥረ ነገር (ጂሚኒ) ወደ መጀመሪያው ሥርወ ንጥረ ነገር (ጂሚኒ) ይወሰዳሉ። እንዲሁ በእያንዳንዱ የምድር ሕይወት መጀመሪያ ላይ ሰው ብለን የምንጠራው ከቁሳዊ ነገሮች እንደ መንፈስ-ነገር ተወስ isል ፣ የሚታየው መልክ ይኖረዋል ፣ እናም በዚያ ሕይወት ውስጥ የማይሞተ ነፍስ ካላገኘ ፣ የተጠናቀረበት ይዘት በተለያዩ ግዛቶች እስከ መፍትሄ ያገኛል ፡፡ የእርሱን ህያውነት አለመሞቱን እስኪያጠናቅቅ ድረስ ድረስ አንድነት ያለው እና የነፍስ አንድ እስከ ሆነበት ድረስ የዚህ ዓለም የመጀመሪያ ንጥረ ነገር እንደገና እንዲተነፍስ ያስችለዋል።

ንጥረ ነገር እንደ መንፈስ-ነገር በሚተነፍስበት ጊዜ ወደ ሕይወት ውቅያኖስ ውስጥ ይወጣል ፣ ይህም ወደማይታይ እና በስጋዊ ስሜቶች ያልተገኘ ነው ፣ ግን በእራሱ አውሮፕላን ላይ በሚያደርጋቸው እርምጃዎች ሊታሰብ ይችላል ፣ ይህም የአስተሳሰብ አውሮፕላን ነው ፣ (ሊኦ) - ሻጋታሪ)። ሕይወት-ሁል ጊዜም አገላለፅን መፈለግ እንደ ሆነ-መንፈሳዊ-ጉዳይ በማይታዩ ጀርሞች ውስጥ ወደገባ ጀርሞች ውስጥ ይገባል ፣ እናም ያስፋፋል ፣ ያስቀድማል እንዲሁም እራሱን እና የማይታዩትን ቅር formsች ወደ ታይነት ይገነባል። በተገለጠው ዓለም ውስጥ በጣም ንቁ የሆነው የሁለትነት መገለጫ ወደ ወሲብ የሚያድግ ቅርፅ መስጠቱንና መስፋፋቱን ይቀጥላል። በወሲባዊ ምኞት እስከ ከፍተኛው ደረጃ ያድጋል ፣ እናም በአተነፋፈስ እርምጃ ወደ አሳብ ይቀመጣል። ምኞት የቅ formsች እና የፍላጎት አውሮፕላን (ቪርጎ - ስኮርኮር) በሆነ አውሮፕላን ላይ ይቆያል ፣ ነገር ግን በአስተሳሰቡ ሊቀየር ፣ ሊቀየር እና ሊያድግ ይችላል።

ነፍስ ባልተለየ ሁኔታ እና ባልተስተካከለ ሁኔታ ጥቅም ላይ የሚውል ቃል ነው ፡፡ አጠቃቀሙ በቀደመው ወይም በሚከተለው ቃል ብቁ እና ቀለም ያለው አንድ ጥራት ያለው ጥራት ያለው መሆኑን ያሳያል ፣ ለምሳሌ ፣ የዓለም ነፍስ ፣ የእንስሳት ነፍስ ፣ የሰው ነፍስ ፣ መለኮታዊ ነፍስ ፣ ሁለንተናዊ ነፍስ ፣ የማዕድን ነፍስ። ነፍስ ሁሉም ነገር በነፍስ ሁሉ ውስጥ በነገር ሁሉ ነው ፣ ግን ነገሮች ሁሉ የነፍስን መኖር አያውቁም። ነፍሱ ለመፀነስ እና ለማስተዋል ዝግጁ ከሆነ ነፍስ በነገር ሁሉ ውስጥ ይገኛል ፡፡ በጥበብ ጥቅም ላይ ከዋለ ፣ ቃሉ አሁን የተቀመጠበትን አጠቃላይ እና ግልጽ የማድረግ አጠቃቀምን በንጹህነት ሊረዳ ይችላል። ስለዚህ ስለ መሠረታዊው ነፍስ ስንናገር ፣ አቶም ፣ ጉልበት ወይም የተፈጥሮ ተፈጥሮን ማለታችን ነው ፡፡ በማዕድን ነፍስ ፣ እሱ የተገነባባቸውን አቶሞች ወይም ንጥረ ነገሮች የያዘ ወይም አንድ የሚያደርገው ቅፅ ፣ ሞለኪውል ወይም ማግኔቲዝም እንቀርባለን ፡፡ በአትክልትም ነፍሳት ማለት ኃይልን ወደ ቅርፅ የሚያመጣ እና ቅርፅን እንዲሰፋ እና እንዲያድግ የሚያደርገው ሕይወት ፣ ጀርም ወይም ህዋስ ማለት ነው። የእንስሳትን ነፍስ ፣ ፍላጎትን ወይም ጉልበቱን ወይም የሌሊት እሳትን እንጠራዋለን ፣ በአተነፋፈስ ፣ በመኖር ፣ በመቆጣጠር ፣ በመብላት እና በመራባት እስትንፋስ በመንካት የሚሰራ የሰው ነፍስ ለዚያ የአእምሮ ክፍል ወይም የግለሰባዊ አካል ወይም የአእምሮ ወይም የግለሰባዊ ወይም የራስ በራስ-እኔ ነኝ-እኔ መርሆ ነው ፣ በሰው ውስጥ የሚከሰት እና ከፍላጎት እና ከቁጥቋጦ እና ፍላጎቶች ጋር የሚታገለው ለዚያው ወይም ለዚያ አካል ነው የአጽናፈ ዓለማዊ መለኮታዊ ነፍስ ብቁ ያልሆነ አንድ ህሊና መገኘቱ ብልህነት ሁሉ ፣ መሸፈኛ እና ተሽከርካሪ ነው።

ነፍስ ምንም ንጥረ ነገር የመጨረሻና ከፍተኛ የነፍስ ልማት ብትሆንም በአንድ አውሮፕላን ውስጥ ያሉት ሁለት ተቃራኒዎች ናቸው ፡፡ ነፍስ በሕይወት ዘመናችን ሁሉ እስትንፋሱ ብትነፍስ እስትንፋስ አይደለችም ፡፡ ነፍስ ሕይወት አይደለችም እና የሕይወት ተቃራኒ ብትሆንም (ሌኦ-አኳሪየስ) ግን ነፍስ በሁሉም የሕይወት መገለጫዎች ውስጥ የአንድነት መርህ ናት ፡፡ ነፍስ በሚኖሩበት እና በሚንቀሳቀሱበት እና በሚኖሯቸውበት ጊዜ ነፍስ ሁሉንም ዓይነት እርስ በእርሱ የሚዛመደ ብትሆንም ቅርጽ የለውም ፡፡ ነፍስ theታዋን የ itsታ ግንኙነት አይደለም ፣ ምንም እንኳን ነፍስ theታዋን እንደ ተምሳሌት ፣ ሁለትነት ፣ እና በእያንዳንዱ ሰው ውስጥ እንደ መለኮታዊ ነገረ-ህልውና መሆኗ አዕምሮው በጾታ በኩል መንፈሳዊ-ነገሮችን ሚዛን እና ሚዛናዊ ለማድረግ እና ወደ ነፍስ ለመፍታት ያስችለዋል። ነፍስ ምንም ፍላጎት የሌላት የራስ-ፍላጎት-ፍቅር ፍቅር ነው ፣ ምንም እንኳን ምኞት እረፍት ፣ ርኩሰት ፣ ስሜታዊ ፣ ያልዳበረው ገጽታ ነው። ነፍስ በአስተሳሰብ ውስጥ እራሷን የምታንፀባርቅ ቢሆንም በሕይወት ሁሉ እና ዝቅተኛ ቅር formsች ከፍ ወዳለ ከፍ ሊል ይችላል ፡፡ ነፍስ ነፍስ ግለሰባዊ አይደለችም ፣ ግለሰባዊነትዋን መስዋእት ለማድረግ እና ማንነቷን ለማስፋት እና ከሌሎች አካላት ጋር እንድትተያይ የሚያደርግ ግለሰባዊነት ብትሆንም የግለሰባዊነት ብትሆንም የግለሰባዊ ማንነት የሚፈልገውን ፍጹም የፍቅር መግለጫ ታገኛለች።

ሶል በአጽናፈ ሰማይ ውስጥ ያለውን እያንዳንዱን አቶም ከሌላው እና ከጠቅላላው ጋር የሚገናኝ ፣ የሚገናኝ እና የሚዛመድ አእምሮአዊ ብልህነት ነው ፡፡ አቶሞችን በማገናኘት እና በማገናኘት ሂደት ውስጥ ማዕድኑን ፣ አትክልትን ፣ እንስሳትንና ሰብዓዊ መንግሥታትን በንቃት ይዛመዳል ፣ እንዲሁ በዓይን ከማይታዩት መንግሥታት ፣ ከዓለም ጋር እንዲሁም ከሁሉም ጋር ይዛመዳል ፡፡

እንደ አንድ መሠረታዊ መርህ ነፍስ የሰው ልጆች ሁሉ እንደ ሆነች ሁሉ መላው ዓለም ዘመድና ራስ ወዳድነት ሰው ክርስቶስ ያደርገዋል ፡፡ ነፍስ ለሐዘኑ ማጽናኛ ፣ ለደከመው ፣ ለታገሉት ምኞት ብርታት ፣ ለሚያውቁ ሰዎች ጥበብ ፣ እና ለሰነዶቹ ሰላምን ፀጥ የሚያደርግ ንቃተ ህሊና ነው ፡፡ ነፍስ የሁሉም ንቁ መርህ ፣ የንቃተ ህሊና መለኮታዊ ሽፋን ነው። ነፍስ ለሁሉም ነገር ንቁ ነው ፣ ግን ራስን የማወቅ ችሎታ ብቻ እራሱን ማወቅ እና ውስጥ እና እንደ ነፍስ ሊሆን ይችላል ፡፡ ነፍስ ሁሉም ነገሮች የተያዙበት የአለም አቀፍ ፍቅር መርህ ነው ፡፡

ነፍስ ያለ ቅርጽ ነው ፡፡ ክርስቶስ እና ክርስቶስ መልክ እንደሌለው አንድ ነው ፡፡ “ክርስቶስ” ነፍሳት በሥጋዊ አካል በኩል እየሰራ ነው።

የነፍስን መኖር ሳያውቅ ፣ ባለማወቅ እና ራስ ወዳድ እና ተንኮለኛ ልጅ ሕፃኑን ከእናቱ ጥረት ጋር ለማታገል እንደታገለው ሁሉ በእሱ ላይ እንደታገል። ነፍስ ግን እንደ እናት እሷን ለሚቃወሙ ሁሉ በእርጋታ ትናገራለች ፣ እንደ እናቷ የሕፃን ልጅ ዓይነ ስውር በሆነ ፡፡

አፍቃሪዎች አንድ ወንድ ወይም አንዲት ሴት ለምትወደው ሰው ወይም እራሷን ለተወዳጅ መስዋእት ሊያደርጋት ስለሚችለው ፍቅር በሚጽፉበት ጊዜ ወጣትም ሆኑ ልጃገረዶች ይደሰታሉ እናም በንባብው ይደሰታሉ። በዕድሜ የገፉ ሰዎች ስለ ጀግና ባሕርይ ጥንካሬ እና መኳንንት ያስባሉ ፡፡ ወጣትም ሆኑ አዛውንቶች ያስባሉ እና እራሳቸውን ከባህሪው ጋር ያገናኛል ፡፡ ነገር ግን ባለአደራዎች ክርስቶስን ወይም ሌላን “የዓለም አዳኝ” ለተወዳጅው ለሰብዓዊነት - መስዋእትነት ስለገፋፋው ፍቅር ሲጽፉ ወጣት እና ልጃገረድ በሃሳቡ ላይ ይንቀጠቀጣሉ እናም ከእርጅና በኋላ እንደታሰበው ርዕሰ ጉዳይ ይቆጥራሉ። ወይም ሞት በሚቀርብበት ወይም በሕይወት በሚደክሙት ወይም በሚደክሙት ፡፡ አዛውንቱ ህዝቦች በአዳኝ በሃይማኖታዊ አድናቆት ይደሰታሉ እናም ያሰላስላሉ ፣ ነገር ግን ወጣትም አዛውንት እራሳቸውን ከድርጊቱ ወይም ከፈጸመው ሰው ጋር አያገናኛቸውም ፣ “በአዳኙ” እርምጃ ከመታመን እና ተጠቃሚ ለመሆን ካልሆነ በስተቀር ፡፡ ሆኖም ለተወዳጅ ወይም ለእናት እናት ለል for የተወደደ ወይም የራስን መስዋእትነት መስጠቱ ተመሳሳይ መርህ ነው ፣ ምንም እንኳን ባልተስፋፋ ሁኔታ ቢኖር ፣ ክርስቶስ ስብዕናውን እንዲተው እና ግለሰባዊነትን ከጠባብ ድንበሮች እንዲስፋፋ ያስገድዳል። መላው ስብዕና ወደ መላው የሰው ልጅ። ይህ ፍቅር ወይም መሰዋት ተራው ወንድ ወይም ሴት ልምምድ ውስጥ አይደለም ፣ እናም እነሱ እንደ እነሱ ከሰው በላይ እና ከሰው በላይ እንደሆኑ አድርገው ይመለከታሉ ፡፡ የእነሱ ዓይነት የወንድ እና የሴት ፣ የወላጅ እና የልጆች ፍቅር እና የእያንዳንዳቸው መስዋትነት ፍቅር ነው። የራስን ጥቅም የመሠዋት መንፈስ የፍቅር መንፈስ ነው ፣ እናም ፍቅር በመሠዊያው ደስ ይለዋል ፣ ምክንያቱም በመሠዊያው ፍቅር ፍቅር ፍጹም የሆነ አገላለፅ እና ደስታን ያገኛል። ሀሳቡ በእያንዳንዳቸው አንድ ነው ፣ ልዩነቱ የሚወዱት እና እና እናት ባልተሳሳተ መንገድ ሲሠሩ ክርስቶስ ግን በማስተዋል ይሠራል ፣ እናም ፍቅር የበለጠ አጠቃላይ እና እጅግ የላቀ ነው ፡፡

ግላዊነትን ለመገንባት ዓላማ ፣ እኔ-አኒ -ሴሽን ፣ ቁስ አካልን እራሷን እና የግለሰባዊ ማንነቱን በሚገነዘብበት ሁኔታ ማሳደግ ፣ ለዚሁ ዓላማ የራስ ወዳድነት አድጓል ፡፡ ግለሰባዊነት ሲደረስበት ፣ ታዲያ የራስ ወዳድነት ስሜት ዓላማውን ዳር ማድረስ እና መተው አለበት። መንፈስ-ጉዳይ ከእንግዲህ በመንፈሳዊ ጉዳይ አይደለም ፡፡ እንደ እኔ ፣ እርስዎ እና እርስዎ ነዎት-እኔ እንደ እኔ አሁን የሚታወቅ በአንድ ንጥረ ነገር ውስጥ አንድ ነው። እዚያም ነፍሰ ገዳዩ እና ነፍሰ ገዳዩ ፣ ጋለሞታይቱ እና ጋለሞታው ፣ ሞኙ እና ጥበበኞቹ አንድ ናቸው ፡፡ አንድ የሚያደርጉበት ክርስቶስ ፣ ነፍስ ነው ፡፡

የራስ ወዳድነት መፍትሔ ፍቅር ነው ፡፡ ራስ ወዳድነትን በፍቅር እናሸንፋለን ፡፡ ትንሹ ፍቅር ፣ የሰው ፍቅር ፣ በአንዱ ትንሽ ዓለም ውስጥ ፣ ፍቅር የሆነው ክርስቶስ ፣ ነፍስ ነው።

ነፍስ በመጀመሪያ እንደ ሕሊና ፣ አንድ ነጠላ ድምፅ በሰው ፊት መገኘቱን ያስታውቃል ፡፡ በዓለማዊው ድም voicesች መካከል አንድ ነጠላ ድምጽ በራስ ወዳድነት ድርጊቶች እንዲገፋ ያነሳሳው እና በውስጡ ከሰው ጋር ያለውን ህብረት ያነቃዋል። አንዲት ድምፅ ከተገነዘበች በየትኛውም የህይወት እንቅስቃሴ ውስጥ ትናገራለች ፣ ነፍሱ የሰው ልጅ ነፍስ ፣ ሁለንተናዊ ወንድማማችነት በመሆኗ ነፍስ በእርሱ ውስጥ በሰው ልጅነት ይገለጻል ፡፡ ከዛም ወንድም ይሆናል ከዛም እኔ እኔ-አንቺ-አንቺ-እኔ-ንቃተ-ህሊና ያውቃል ፣ “የአለም አዳኝ” እና ከነፍስ ጋር አንድ ሁኑ።

የነፍስ ንቃት መደረግ አለበት ግለሰባዊነት በሰው አካል ውስጥ ስለገባ እና በዚህ ሥጋዊ ዓለም ውስጥ በሚኖርበት ጊዜ ነው። ከመወለዱ በፊት ወይም ከሞተ በኋላ ወይም ከሥጋዊ አካሉ ውጭ ሊከናወን አይችልም። በሰውነት ውስጥ መደረግ አለበት ፡፡ ነፍስ ከሥጋዊ አካል ውጭ ሙሉ በሙሉ ከመታወቁ በፊት አንድ ሰው በገዛ አካሉ ውስጥ ያለውን ነፍስ ማወቅ አለበት ፡፡ ይህ በ “ጾታ” (ቤተ-መጽሐፍት) ችግር ላይ በአርታitoriው ተጠቅሷል ፡፡ (ይመልከቱ ቃሉ፣ ጥራዝ 2 ቁጥር 1 ፣ ቁ. 4.)

በአንዳንድ ህይወት ያላቸው አስተማሪዎች እና በአንዳንድ ጥቅሶች ውስጥ መንፈስ እንደሚፈቅድ ፣ ራሱን ለመግለጥ እንደሚመርጥ ተገልጻል። ይህ ማለት በሥጋዊ ፣ በሥነ ምግባራዊ ፣ በአእምሮ ፣ እና በመንፈሳዊ ብቃት ብቃት ባላቸው እና በተገቢው ጊዜ ነፍሱ መገለጥ ፣ ብርሃን ፣ አዲስ ልደት ፣ ጥምቀት ፣ ወይም የብርሃን ብርሃን በመባል በሚታወቁ ሰዎች ብቻ ይሆናል ፡፡ ሰውየው ከዚያ አዲስ ሕይወት እና እውነተኛ ሥራውን ያውቃል እናም አዲስ ስም አለው ፡፡ ስለዚህ ኢየሱስ በተጠመቀ ጊዜ ፣ ​​መለኮታዊው አእምሮ ሙሉ በሙሉ ሲወለድ ክርስቶስ ሆነ ፣ ተባለ ፡፡ ከዚያም አገልግሎቱን ጀመረ ፡፡ እንዲሁም እንዲሁ Gautama እንዲሁ በሥጋው አካል ውስጥ ባለው በቅዱስ ዛፍ ሥር እያሰላሰለ እያለ የብርሃን ብርሃን አግኝቷል። ይህም ማለት ነፍሱ በእርሱ ተገለጠች ፣ እርሱም ቡዳ ተብሎ ተጠርቶ ነበር ፣ እርሱም በሰዎች መካከል አገልግሎቱን ጀመረ ፡፡

በአንድ ግለሰብ ሕይወት ውስጥ በተወሰኑ ጊዜያት ውስጥ በስራ ውስጥ ካለው የኑሮ ሁኔታ ዓለማዊ ሕይወት ጉዳዮች እስከ አንድ ቀን ዓለም ድረስ የሚዘልቅ ፣ የሚከበብ ፣ የሚደግፍ እና የሚጨምር እስከ ውስጠኛው ዓለም ድረስ ባለው የግለሰቦች ሕይወት ውስጥ ባሉ አንዳንድ ጊዜያት ውስጥ ይነሳል። ይህ ደካማ ትንሽ የአለማችን ዓለም። በአተነፋፈስ ፣ በብልጭታ ውስጥ ፣ በቅጽበት ጊዜ ፣ ​​ጊዜው ያበቃል እና ይህ ውስጣዊ ዓለም ከውስጥ ይከፈታል። ከማያሳየስ ፀሐይ የበለጠ ብሩህ አንጸባራቂ ብርሃን የማያሳየው በብርሃን ነበልባል ውስጥ ይከፈታል። መረጋጋት በማይኖርበት ውቅያኖሶች ፣ በሚሽከረከሩ አህጉሮች ፣ በፍጥነት በሚሽከረከር የንግድ ንግድ ፣ እና በርካታ ቀለሞች ያሉት የሥልጣኔ ወፎች ፡፡ ብቸኛ በረሃማዎቹ ፣ መናፈሻዎች ፣ በበረዶ የተሸፈኑ ደመና-የሚራቡ ተራሮች ፣ አእዋፍ ፣ አእዋፍ ፣ አራዊት እና ሰዎች ፣ የሳይንስ ፣ ደስታ ፣ አምልኮ በፀሐይ እና በምድር ፣ በጨረቃ እና በከዋክብት ላይ ያሉ ሁሉም ዓይነቶች ከነፍስ ውስጣዊው ውስጣዊ ግዛት በሚወጣው ታላቅ ውበት እና ጥላ በሌለው ብርሃን ሁሉ ተለውጠዋል እናም መለኮታዊ ይሆናሉ። ከዚያ የትንሽ ቁጣዎች ፣ ጥላቻ ፣ ምቀኝነት ፣ ከንቱ ፣ ሐሜት ፣ ግራት ፣ የዚህች ትንሽ ምድር ምኞት በጊዜ ውስጥ እና በውጭ በሚገዛው ፍቅር እና ሀይል እና ጥበብ ውስጥ ይጠፋሉ። በዚህ መንገድ አስተዋይ ሆኖ የነበረው ግለሰብ ከህፃንነት ወደ ጊዜ ይመለሳል ፡፡ እሱ ግን ብርሃንን አይቷል ፣ ኃይሉን ተሰማዋል ፣ ድምፁንም ሰማ ፡፡ ምንም እንኳን ገና ነፃ ባይሆንም ፣ እሱ በዚህ ዙሪያ ቢሸከምም እንኳ በወቅቱ አይስቅም ፣ ይጮኻል እናም በብረት መስቀሉ ላይ ተጣብቋል ፡፡ ከዚያ በኋላ እሾህ እና የድንጋይ ንጣፍ ቦታዎችን ወደ አረንጓዴ የግጦሽ መሬቶች እና ለም ለም መሬት ይቀይራል ፤ የሚረግሙትን የሚረግጡ ፣ የሚራገሙትን ፣ የሚሳቡ ነገሮችን ከጨለማ ውስጥ ለማውጣት ፣ እና በእርሱ ውስጥ እንዲቆሙ እና ብርሃንን እንዲጸኑ ሊያሠለጥኗቸው ፣ ወደ ታች የሚመለከት እና በእጆቹ እና በእግራቸው በምድር ላይ የሚራመዱ ዲዳዎች ቀጥ ብለው ቆመው ለብርሃን ወደ ላይ እንዲወጡ ለመርዳት ነው ፡፡ የህይወት ዘፈን ወደ ዓለም ለመዘመር ህያው ነው ፣ ሸክሞችን ለማቃለል; በሚመኙት ሰዎች ልብ ውስጥ የደስታ ፍቅር የሆነውን የፍቅር እሳት ለማቃጠል ፡፡ የጊዜን ዝማሬ በከባድ እና ጠፍጣፋ ሥቃይ ላይ ደስታን እና ደስታን በሚያሰቃዩ እና በብረት የብረት መስቀልን ላይ ለሚሰጉ ፣ ሁል ጊዜ የነፍስ አዲስ ዘፈን ፣ የራስን ጥቅም የመሠዋት ፍቅር . ስለሆነም ሌሎችን ለመርዳት እርሱ በሕይወት ይኖራል ፡፡ XNUMX እንዲሁ በጭንቅ እየሠራ ፣ በፍቅርና በማስታረቅ በሕይወቱ ሁሉ ፣ በአዋቂነት ፣ በእውቀት ፣ በወሲባዊ ፍላጎት ፣ በፍላጎት ፣ እና ጥበብን በማግኘት ፣ ራሱን በፍቅር መስዋት ራሱን መስጠቱ እና ከህይወቱ ያልፋል። ወደ ሰው ሁሉ ሕይወት።

መጀመሪያ ብርሃንን እና ኃይልን ከተሰማ እና ድምፁን ከሰማው በኋላ አንድ ሰው ወዲያው ወደ ነፍስ ዓለም አይገባም ፡፡ እርሱ በምድር ላይ ብዙ ህይወቶችን ይኖረዋል ፣ እናም የራስን ጥቅም የማጣት እርምጃው ነፍሱን እንደገና ከውስጡ እስከሚወጣበት ጊዜ ድረስ በእያንዲንደ ሕይወት ውስጥ በቁጥሮች መንገድ በጸጥታ እና በማያውቁት ይራመዳል። እና ዝምተኛው ጥበብ። ያኔ ሞት በሌለበት የንቃተ ህሊና ጎዳና ላይ የተጓዙትን የማይሞቱትን ይከተላቸዋል።