የፎርድ ፋውንዴሽን

መጽሐፍ

WORD

ጥራዝ. 16 ታኅሣሥ, 1912. ቁ 3

የቅጂ መብት, 1913, በ HW PERCIVAL.

ክሪስታል መብራት.

የአይቲ የክረምት ወራት እኩለ ቀን ነው። በደቡብ ምስራቅ ምስራቅ የብርሃን መብራቶች የሌሊት ሰራዊት ያባረሩ እና ስለ ቀኑ ጌታው ይናገራሉ። የዓመቱ ረዣዥም ጥላዎችን ሲለቁ ደመናዎች ይሰበሰባሉ እንዲሁም የዓመቱ ረጅሙን ጥላዎች ይጥላሉ። ዛፎቹ ባዶ ናቸው ፣ ባሕሩ ዝቅተኛ ነው እና በረዶ-ድፍረታማዎች መሬቱን ይረግጣሉ።

ምሽት ይመጣል; ደመና ሰማይን ወደ እርሳስ ጎጆ ይለውጣል። ነፋሳት የሞት ሙሾ ያለቅሳሉ ፤ በደቡብ ምዕራብ ከምድር መስመር በታች ባለው ትንሽ ቦታ ላይ ግራጫማ ሰማይ እንደ መድረክ ከፍ ይላል። የሞተው የሰማያዊው ንጉሥ ፣ በእሳት ሐምራዊ ቀለም ከተሸፈነው እሳት ጋር ፣ በሩቅ ኮረብቶች ላይ ከሚሮጥቀው ሸለቆ ባሻገር እየተንቀጠቀጠ ወደ ሚያወጣው ቦታ ገባ። ቀለሞች ያልፋሉ; ደመናው ከእሱ በላይ ይቀመጣል ፤ ነፋሳት ይወድቃሉ ፤ ምድር ቀዝቃዛ ናት ፡፡ እና ሁሉም በጨለማ ውስጥ ተሞልቷል ፡፡

ያለፈው ዓመት አሳዛኝ ክስተት ተፈጸመ። አስተዋይ ሰው ይመለከታል ፣ በእሱም ውስጥ የሕይወትን አሳዛኝ እና የእሱ ትንበያ የሚያሳይ ነው። ማለቂያ በሌለው የህይወት እና የሞት ሽረት ውስጥ ከንቱነት ይመለከታል ፣ እናም ሀዘኑ በእርሱ ላይ ይወድቃል። የአመታትን ክብደት ይተኛል እናም ሕልመኛ የሌለው እንቅልፍ መተኛት ይረሳል። እሱ ግን አልቻለም። የሰው ልጅ አሰቃቂ ጩኸት የሀዘንን ጨለማ ይሰብራል ፣ እርሱም ይሰማል። የሰዎች ድክመቶች ይነሳሉ - የጠፉ እምነቶች ፣ የተበላሹ ጓደኝነት ፣ ክህደት ፣ ግብዝነት ፣ ማታለል ይታያሉ ፡፡ በልቡ ውስጥ ለእነዚህ የሚሆን ቦታ የለውም ፡፡ እርሱ በሚሰማው የሰዎች ልብ ውስጥ ዓለም በሀዘኖች ይሰማል እና ይወርዳል። ሰው ለማየት ፣ ለመስማት ፣ ለመናገር ኃይል ያለው የሰው ጩኸት በራሱ ይሰማል። ያለፈው ሕይወት እና በእሱ ውስጥ ድምጽን ለማግኘት ሕይወት ይኖራሉ ፣ እና እነዚህም በጸጥታ ይናገራሉ።

የፀሐይ መንገድ የሰዎችን ሕይወት የሚያመለክቱ ናቸው - መነሳቱ በእርግጠኝነት - እና ሰማይ ብሩህ ይሁን አሊያም በጣም የጨለመ - በጨለማ ውስጥ መስጠቱ አይቀርም። ስፍር ቁጥር ለሌላቸው ዘመናት ይህ መንገድ ነበር እናም ያልታወቁትን ለብዙ ዓመታት ይቀጥላል ፡፡ የሰው ሕይወት በሙሉ ልክ እንደ አንድ ትንሽ አየር ፣ በጊዜው ብልጭታ ነው። በመድረክ ላይ ለጥቂት ጊዜያት በመድረክ ላይ የሚንፀባረቅ የብርሃን ፣ የወለል ፣ የውበት ዋጋ ያለው ፣ ከዚያም ይንቀጠቀጣል ፣ ይጠፋል ፣ እና ከእንግዲህ አይታይም። እርሱ ይመጣል - ከወዴት እንደ ሆነ አያውቅም ፡፡ እሱ ያልፋል - የት? ሰው የተወለደው ማልቀስ ፣ መሳቅ ፣ መከራና መደሰት ፣ መውደድ ብቻ መሞት አለበትን? የሰው ዕድል ሁልጊዜ ሞት ነውን? የተፈጥሮ ህጎች ለሁሉም አንድ ናቸው ፡፡ በሚያድገው የሣር ዘንግ ውስጥ ዘዴ አለ። ሣሩ ግን የሳር ሣር ነው። ሰው ሰው ነው ፡፡ ሣሩ ይበቅላል እንዲሁም ይጠወልጋል ፤ እሱ የፀሐይ ብርሃንን ወይም በረዶውን አይጠይቅም። ሰው መከራ ሲደርስበት ፣ ሲወድም እና ሲሞቱ ይጠየቃል ፡፡ ካልተመለሰስ ለምን ይጠየቃል? ወንዶች በእድሜ ሁሉ ጥያቄ አቅርበዋል ፡፡ አሁንም ፣ የሣር ነበልባል ዝገት ከሚሰነዘርበት ሁኔታ የበለጠ መልስ የለም ፡፡ ተፈጥሮ ወንድን ትወልዳለች ፣ ከዛም በችግር እና ሞት እሷ የምትከፍላቸውን ጥፋቶች እንድትሠራ ያስገድዳታል ፡፡ ደግ ተፈጥሮ ለመፈተን እና ለማጥፋት መደረግ አለበት? አስተማሪዎች ስለ ጥሩ እና ስለ መጥፎ ፣ ስለ መልካሙ እና ስለ ስሕተት ይናገራሉ። ግን ጥሩ ምንድነው? ምን መጥፎ ምን ትክክል? ምን ስህተት? - ማን ያውቃል? በዚህ የሕግ አጽናፈ ዓለም ውስጥ ጥበብ ሊኖር ይገባል ፡፡ ጥያቄ መጠየቅ ሰው መልስ ያገኝ ይሆን? የሁሉም መጨረሻ ሞት ከሆነ ይህ ደስታ እና የህይወት ስቃይ ለምን ይሆን? ሞት ለሰው ሁሉ የማይዘገይ ከሆነ ዘላለማዊነቱን እንዴት ወይም መቼ ያውቃል?

ዝምታ አለ ፡፡ ቀኑ እየበራ ሲሄድ ፣ የሰሜን የበረዶ ፍሰት ይመጣል። የቀዘቀዙ እርሻዎችን ይሸፍኑ እና በምዕራብ በኩል የፀሐይ መቃብር ይደብቃሉ ፡፡ የምድር መሃንነትን ይደብቃሉ እንዲሁም የወደፊቱ ህይወቱን ይጠብቃሉ ፡፡ ከ ዝምታው የሚመጣው ለሰዎች ጥያቄዎች ምላሽ ነው።

ምድር ሆይ! ምድር ሆይ! የጨዋታዎች መጫወቻ ቤት ፣ እና ስፍር ቁጥር በሌላቸው ወንጀሎች ደም የተሞላ ቲያትር ቤት! አንተ ምስኪን ፣ ደስተኛ ያልሆነ ፣ የጨዋታዎች ተጫዋች ፣ የምታደርጊያቸውን የአካል ክፍሎች አምራች! ሌላ ዓመት አል passedል ፣ ሌላው ይመጣል። ማን ይሞታል? ማን ነው የሚኖረው? ማን ይስቃል? ማን ይጮሃል? ማን ያሸንፋል? ማነው ያጣው ፣ በተግባር ግን በቃ ተጠናቀቀ? ምን ክፍሎች ነበሩ? ጨካኝ ጨካኝ እና ምስኪን የተጨቆኑ ፣ ቅዱሳን ፣ ኃጢያተኛ ፣ አህያ ፣ እና ጠበኛ የሚጫወቷቸው አካላት ናቸው ፡፡ የሚለብሷቸው አልባሳት ፣ በየእያንዳንድ በተከታታይ የህይወት ቀጣይ ትርኢት ውስጥ በሚታዩ ትዕይንቶች ላይ የሚለዋወጡ ትእይንቶች ይለወጣሉ ፣ ግን ተዋናይ ትሆናላችሁ - በደንብ የሚጫወቱት አናሳ እና አናሳ አካሎቻቸውን ያወቃሉ ፡፡ እርስዎ በጭራሽ ከእራስዎ እና ከሌሎች የተደበቁ ምስኪኖች (ተዋንያን) ፣ እርስዎ በሚለብሱት ክፍሎች ውስጥ ለእያንዳንዱ ድርጊት ክፍያ እስከሚከፍሉ እና እስከሚቀበሉ ድረስ ጊዜዎን እና አገልግሎቱን እስከሚከፍሉ ድረስ እስኪከፍሉ እና እስኪቀበሉ ድረስ መድረክ ላይ ይጫወቱ እና ይጫወታሉ ፡፡ ከጨዋታው ነጻነትን አገኘ ፡፡ ድሀ ሰው! በጣም ጉጉት ወይም ፈቃደኛ ያልሆነ ተዋናይ! ባለማወቅህ ደስተኛ ነህ ፣ ምክንያቱም የርስዎን ክፍል ስለማያስተላልፍ እና በውስጡም የተለየ ስለሆነ።

ሰው እውነቱን እንደሚፈልግ ለዓለም ይነግራቸዋል ፣ ግን ከሐሰት አይመለስም እና አይመለስም ፡፡ ሰው ከብርሃን ድምፁን ከፍ አድርጎ ይጮኻል ፣ ብርሃን ግን ከጨለማ ሊያወጣው ሲመጣ ያንጠለጠላል። ሰው ዓይኖቹን ይዘጋል ፤ ማየትም ለማይችለው ይጮኻል።

ሰው ነገሮች ሲመለከቱ እና ወደ ብርሃን እንዲወጣ ሲያደርግ ፣ ብርሃኑ ጥሩውን እና መጥፎውን ያሳያል። ለእርሱ ምንድነው ፣ ምን ማድረግ ፣ መልካም ፣ ትክክል ፣ የተሻለ ነው ፡፡ ሁሉም ነገሮች ፣ ለእሱ ፣ መጥፎ ነው ፣ ስህተት ነው ፣ በጣም ጥሩ አይደለም ፡፡ መሆን አለበት ፡፡

ማየት የሚፈልግ ያያል ፣ እርሱም ይገነዘባል ፡፡ ብርሃኑ “አይሆንም ፣” “ይሁን ፣” “ጥሩ አይደለም” “ብርሃኑ” ያሳየዋል። ሰው “አይሆንም” ን ሲያዳምጥ እና “አዎ” ብሎ ሲያውቅ ብርሃኑ “አዎ” ፣ “ያድርጉት” ይህ ፣ “ይህ በጣም ጥሩ ነው።” ብርሃኑ ራሱ ላይታይ ይችላል ፣ ግን እንደሁኔታው ያሳያል። መንገዱ ግልፅ ነው ፣ ሰው እሱን ለማየት እና መከተል ሲፈልግ።

ሰው ዕውር ፣ ደንቆሮ ፣ ዲዳ ነው ፤ እሱ አይቶ ፣ ይሰማል እንዲሁም ይናገር ነበር። ሰው ዓይነ ስውር ነው እናም ብርሃንን በመፍራት ወደ ጨለማ ይመለከታል ፡፡ እሱ ደንቆሮ ነው ምክንያቱም የስሜት ሕዋሶቹን በማዳመጥ ጆሮውን ወደ አለመግባባት ያሠለጥናል ፡፡ ዕውር እና ደንቆሮ ስለሆነ ዲዳ ነው ፡፡ ስለ ሥላሴዎች እና ስለ ማጭበርበሮች ይናገራል እናም በውጤቱም ይቀጥላል።

ነገሮች ሁሉ ምን እንደ ሆኑ ለዓይን ያዩታል። የማይታይ ሰው ከእውነታው (ሲምፖዚየሙን) ሊነግር አይችልም። ነገሮች ሁሉ ስማቸውንና ስማቸውን ለሚሰማው ያውጃሉ ፡፡ አፍቃሪ ሰው ድም soundsችን መለየት አይችልም።

ሰው ወደ ብርሃን ቢመለከት ማየትን ይማራል ፤ እውነተኛውን የሚያዳምጥ ከሆነ ለመስማት ይማራል ፤ ባየ ጊዜና ሲሰማ ንግግርን የመግለጽ ችሎታ ይኖረዋል ፡፡ ሰው በኃይል ብልሹነት ሲመለከት ፣ ሲሰማ እና ሲናገር ፣ ብርሃኑ አይከሽም እናም ዘላለማዊነትን እንዲያውቅ ያስችለዋል።