የፎርድ ፋውንዴሽን

ማ mahat ውስጥ ባለፈ ጊዜ ማኔ አሁንም ሜታል ይሆናል ፡፡ ነገር ግን እኔ ከወንዶች ጋር አንድ ትሆናለች mahat-ma ትሆናለች ፡፡

-ከዞዲያክ.

መጽሐፍ

WORD

ጥራዝ. 11 ግንቦት, 1910. ቁ 2

የቅጂ መብት, 1910, በ HW PERCIVAL.

መመሪያዎች ፣ ጌቶች እና ማሃማስ ፡፡

(ቀጠለ.)

የዘመናት አናትስቲያን ዓለቶች ፈረሱ። የቀለም ቅጠሎች ቅርፅ እና ቅ vanች ይጠፋሉ ፡፡ ሙዚቃ ከድምፅ ውጭ ይወጣል እና ድምጾች በሀዘንና ነቀፋ ወደሚያለቅሱ ጫማዎች ያበቃል ፡፡ እሳቱ ሞቷል ፡፡ ሳፕ ይደርቃል። ሁሉም ነገር ቀዝቅ .ል ፡፡ ሕይወትና የዓለም ብርሃን አል areል ፡፡ ሁሉም አሁንም ነው። ጨለማ አሸነፈ ፡፡ በጌቶች ትምህርት ቤት ውስጥ ያለው ደቀመዝሙር አሁን ወደ ሞቱ ወቅት ይገባል ፡፡

ውስጣዊው ዓለም ለእርሱ ሞቷል ፣ እሱ ይጠፋል። ውጫዊው ዓለም ደግሞ ሞቷል። እሱ ምድርን ይረግጣል ፣ ግን ጥላነት የማያጣ ነው። የማይንቀሳቀሱ ኮረብቶች ልክ እንደ ደመና እና እንደ ብዙ መጋረጃዎች ወደ እሱ ይለዋወጣሉ ፤ በእነሱ በኩል ወደ ውስጥ ይመለከታቸዋል ፣ ይህም ባዶ ነው ፡፡ ብርሃኑ ከፀሐይ ወጥቷል ፤ ቢሆንም አሁንም አብራ ፡፡ የወፎች ዝማሬ እንደ ጩኸት ናቸው። መላው ዓለም በቋሚ ተለዋዋጭ / ፍንዳታ እና ፍሰት ሁኔታ ላይ እንደሚታይ ይታያል። ምንም ዘላቂ ነገር የለም ፣ ሁሉም ለውጥ ነው ፡፡ ምንም እንኳን ደቀመዝሙሩ ለመደሰት ህመሙ ቢሞትም እንኳን ህይወት ህመም ነው ፡፡ ሁሉም ነገር እውነት አይደለም; ሁሉም መሳለቂያ ነው ፡፡ ፍቅር ስፕሊት ነው። በህይወት የተደሰቱ የሚመስሉ ሰዎች በችግር ጊዜ ውስጥ ብቻ ይታያሉ ፡፡ ቅዱሳን እራሱን ያታልላሉ ፣ ኃጢአተኛው እብድ ነው ፡፡ ጥበበኞቹ እንደ ሞኞች ናቸው መጥፎም ጥሩም የለም ፡፡ የደቀ መዝሙሩ ልብ ስሜቱን ያጣል ፡፡ ጊዜ ከንቱ ሆኖ ይታያል ፣ ግን እጅግ በጣም እውነተኛ ይመስላል። በአጽናፈ ዓለም ውስጥ ምንምም ሆነ ዝቅ የለም ፡፡ ጠንካራው ምድር በጨለማ እና ባዶ ቦታ ላይ የሚንሳፈፍ ጥቁር አረፋ ይመስላል። በጌቶች ትምህርት ቤት ውስጥ ያለው ደቀመዝሙር እንደበፊቱ ነገሮችን ሁሉ በእራሱ ቢራመድም እና በአካል ቢመለከትም ፣ የአዕምሮው ጨለማ በእርሱ ላይ ድፍረቱ አለው ፡፡ መቀስቀስ ወይም መተኛት ፣ ጨለማው ከእርሱ ጋር ነው ፡፡ ጨለማው አስፈሪ ነገር ሆኖ ያለማቋረጥ ይዘጋል። ዝምታ በእሱ ላይ ነው እና ቃላቱ ምንም ድምፅ የላቸውም። ጸጥታው ሊታይ በማይችል ቅርጽ ወደሆነው አካል የሚጮህ ይመስላል ፣ እናም መገኘቱ የሞት መኖር ነው። ወደፈለገው ቦታ ይሂዱ ፣ የሚፈልገውን ያድርጉ ፣ ደቀመዝሙሩ ከዚህ መጥፎ ነገር ማምለጥ አይችልም ፡፡ በሁሉም እና በሁሉም ነገር ውስጥ ነው ፡፡ በእሱ እና በእርሱ ዙሪያ ነው ፡፡ ከዚህ ጨለማ ነገር ቅርበት ጋር ሲነፃፀር መጥፋት ደስታ ነበር። ግን ለዚህ የጨለማ ነገር መከሰት ደቀ መዝሙሩ ብቻውን ነው ፡፡ እሱ በሞተ ዓለም ውስጥ በሕይወት እንዳለ ሙታን እንደሆነ ይሰማዋል። ምንም ድምፅ ባይኖርም ቅርፅ አልባው ጨለማ የውስጠኛውን ዓለም የስሜት ህዋሳትን ደስታ ወደ ደቀ መዝሙሩ ያስታውሳል ፣ ለማዳመጥ ፈቃደኛ በማይሆንበት ጊዜ የሰዎችን ጥሪ የሚመልስ ከሆነ ከዚህ ድቅድቅ ጨለማ ሊያመልጥ ወይም ሊያልፍ ይችላል። . በጨለማ ውስጥ እያለ እንኳ የጌታው ደቀመዝሙር ምንም እንኳን ቢደናቅፍ ጨለማን መከታተል እንደሌለበት ያውቃል ፡፡ ለደቀመዝሙር ሁሉ ነገሮች ሁሉ ተስተዋል ፡፡ ሃሳቦች ጠፍተዋል ፡፡ ጥረት ምንም ፋይዳ የለውም እናም በነገሮች ውስጥ ዓላማ የለውም ፡፡ ምንም እንኳን እሱ እንደሞተ ቢሆንም ደቀመዛሙርቱ አሁንም ያውቀዋል ፡፡ እሱ ከጨለማ ጋር መታገል ይችላል ፣ ግን ትግሎቹ ዋጋ ቢስ እንደሆኑ ይሰማቸዋል። ጨለማ በሚሆንበት ጊዜ ጨለማ ይወጣል። እራሱን ጠንካራ አድርጎ በማመን እራሱን ለማሸነፍ በሚያደርገው ጥረት መጀመሪያ እራሱን ወደ ጨለማ ይጥላል ፣ እናም እሱን ሲቃወም የበለጠ ከባድ ሆኖ ተገኝቷል ፡፡ ደቀመዝሙሩ የሰው ጉልበት እንደ ድክመት በሆነበት የጥንቱ የዓለም እባብ ሽቦ ውስጥ ነው ፡፡ ደቀመዝሙሩ በዘላለማዊ ሞት ውስጥ ያለ ይመስላል ፣ ምንም እንኳን ህይወቱ እና ብርሃኑ የነገሩት ምንም ነገር ስለሌሉት እና ምንም እንኳን አካሉ እንደ መቃብሩ ቢሆንም ፣ አሁንም እርሱ በንቃት ይገነዘባል። ጨለማውን ማሸነፍ ካልቻለ ጨለማው እሱን በእርሱ ላይ ስላላሸነፈው እሱ ተገንዝቧል ፡፡

በጨለማ ውስጥ ንቃተ-ህሊና የነበረው ይህ አስተሳሰብ ወደ ደቀመዝሙሩ ከገባበት ጊዜ ጀምሮ የደቀመዝሙሩ የህይወት የመጀመሪያ ብርሃን ነው ፡፡ ደቀመዝሙሩ በሞት ሽቦዎች ውስጥ ተኝቶ ይዋጋል ፣ ግን አይዋጋም ፣ ጨለማ ትግሉን ይቀጥላል ፡፡ ደቀመዝሙሩ ጎረቤት ትግሉን ያሳስባል ፣ ነገር ግን ያ ትግሉ ዋጋ ቢስ መሆኑን በማየቱ ፣ ደቀመዛሙርቱ ከእንግዲህ አይታገሉም ፡፡ ደቀመዝሙሩ አስፈላጊ ከሆነ በድቅድቅ ጨለማ ውስጥ ለመቆየት ፈቃደኛ ሲሆን እና በጨለማ ውስጥ ባይኖርም ፣ ምንም እንኳን ባይታለፈም ፣ በእርሱ ዘንድ የታወቀ ነገር ሀሳብ በእርሱ ላይ ይመጣል ፡፡ በዙሪያው የከበበው ጨለማው የራሱ የጨለማ ክፍል ፣ የእርሱ የራሱ አካል የሆነ የራሱ የሆነ የራሱ አካል እንደሆነ አሁን ያውቃል። ይህ ሀሳብ አዲስ ብርታት ይሰጠውታል ፣ ግን እርሱ ሊታገለው አይችልም ፣ ምክንያቱም የጨለማው ፋይናንስ በራሱ ቢገለልም ፡፡ ደቀመዝሙሩ አሁን ጨለማ ክፍልን ለማግኘት የትኩረት ትምህርቱን ያሠለጥናል ፡፡ ደቀመዝሙሩ የትኩረት ትምህርቱን መስራቱን ሲቀጥልና የጨለማውን ክፍል ወደ ክልል ሲያመጣ አዕምሮ እና ሰውነት የሚ sስ ይመስላል።

የጠቆረ ፋኩልቲ ጠለቅ ያለ ድቅድቅ ካለ ይተላለፋል። የትኩረት ክፍሉ የደቀመዝሙርን ዘመን ሃሳቦችን ወደ ውስጥ ያመጣል ፡፡ የትኩረት ፋኩልቲ አጠቃቀሙን ለመቀጠል ደቀመዝሙሩ ታላቅ ጥንካሬን ይፈልጋል። አንዳንድ የድሮ ሀሳብ ያለፈውን በጨለማው ፋኩልቲ ሲወረውር ፣ የደቀመዝሙሩ ትኩረት ወደቀደመው ነገር ፣ ያለፈ ፍላጎት ፣ የልጁ ልጅ ወደኋላ ይለወጣል ፡፡ ደቀመዛሙርቱ ወደ ጨለማ ጨለማው ወንድም ፋኩልቲ ለማምጣት የትኩረት ትምህርቱን ባበሩ ቁጥር የድሮው ጊዜ አዲስ ነገር ይጠቀማል። በክልል ውስጥ እና ሊገኝ በሚችልበት ጊዜ ፣ ​​የጨለማ ነገር ፣ ልክ እንደ ዲያብሎስ ዓሳ ፣ በዙሪያው ያለውን እና ሁሉንም ነገር የሚያጨልም ጥቁር የማይነጣጠል ጨለማ ያስወጣል ፡፡ ደቀመዝሙሩ ጨለማውን ሲያሸንፍ ፣ የደቀመዛሙርቱን የትኩረት ፋሽን እንደገና አስወግዶል ፡፡ ደቀመዝሙሩ ወደ ጥቁርነት በቋሚነት ለመሸከም ትኩረቱን ሲያመጣ ፣ መሻሻል ይጀምራል ፣ እናም ከጨለማው ጨለማው በጣም አስጸያፊ ቅርጾች ይወጣሉ ፡፡ ትል የሚመስሉ ትል ፍጥረታት ራሳቸውን ከጥቁር እና በእርሱ ዙሪያ ያራግፋሉ ፡፡ ትልልቅ ክራክ-መሰል ቅር shapesች ከጥቁሩ እና ከእሱ በላይ ይርቃሉ ፡፡ ከጥቁር እንሽላሊት ፈንጠዝያ ወጥተው በእርሱ ላይ ቀጭን እና የመቁረጫ ልሳኖችን ያዘጋጁ ፡፡ ቀደም ሲል ሕይወት ያላቸውን ፍጥረታት ለማፍራት በተፈጥሮዋ ውድቀት የነበሩ የሂዮዲየስ ፍጥረታት ትኩረቱን ካሳወቀው ጥቁርነት የተነሳ በደቀመዛሙርቱ ዙሪያ ይሽከረከራሉ። እነሱ ተጣብቀዋል እና ወደ እሱ የገቡ ይመስላሉ እና የእርሱን ማንነት ይወርሳሉ። ግን ደቀመዝሙሩ የትኩረት ትምህርቱን መስጠቱን ይቀጥላል ፡፡ ሊገታ ከሚመስለው ጨለማ እና በትኩረት ፋኩሪ ክልል ውስጥ ያለ ቅርፅ እና ያለቅልቁ ነገሮችን እየጎተቱ ይሄዳሉ እና ያፈሳሉ። በሰው ልጅ ወይም በተሳሳተ ጭንቅላት የተሞሉ ጥቁር ሥጋዊነት ፣ ክፋት እና ተንኮል የሌለበት የሌሊት ወፍ ዙሪያውን እየተንከባለለ እና እየተንከባለሉ ያሉ ክንፎቻቸውን እያንዣበቡ እና የእነሱ አስፈሪ መከሰት በሚያስከትለው አሰቃቂ ሁኔታ የወንዶች እና የሴቶች ሰብዓዊ ገጸ-ባህሪይ ሁሉንም ወንዶች እና ወንጀሎች የሚገልጹ ናቸው ፡፡ የጥላቻ እና አሳዛኝ የፍቅራዊ ፍጥረታት እራሳቸውን በማጥፋት ወደ ደቀመዝሙሩ በፍጥነት ይጣበቃሉ። የተዋሃዱ ወንድ እና ሴት የባህር ወፎች ፣ እንስሳ የሚመስሉ የሰው ልጆች ይገኙበታል። ግን የእራሱ የፈጠራ ውጤቶች መሆናቸውን እስኪያረጋግጥ ድረስ ደፋር ነው ፡፡ ከዚያ ፍርሃት ይመጣል ፡፡ በተስፋ መቁረጥ ይታመማል ፡፡ አሰቃቂ ነገሮችን ሲመለከት ወይም ሲሰማ ፣ በእያንዳንዱ ውስጥ ራሱን ሲያንፀባርቅ ያያል ፡፡ እያንዳንዱ ሰው ወደ ልቡና ወደ አንጎሉ ይመለከታል ፣ እናም እዚያ የተሞለውን ቦታ ይመለከታል። እያንዳንዳቸው ወደ እሱ ይጮኻሉ እና ያለፈው ሀሳብ እና ድርጊት ይወቅሱታል ይህም ቅርፁን ያሰፈረው እና ወደ እርሱ የጠራው ፡፡ በዘመናት ሁሉ ውስጥ ያሉት ሁሉም ምስጢራዊ ወንጀሎች በፊቱ በፊቱ ጥቁር ሽብር ውስጥ ይነሳሉ ፡፡

የትኩረት መስሪያ ቤቱን መጠቀሙ ሲያቆም እፎይታ ያገኛል ፣ ግን መርሳት አይደለም። ሁልጊዜ ጥረቱን ማደስ አለበት እና የጨለማውን ፋኩልቲ ይገልጣል ፡፡ ደጋግሞ የጨለማውን ክፍል ፈልጓል እና እሱን ደጋግመው እንደ እሱ ያፈላልጋል ፡፡ በሆነ ወቅት ፣ ምናልባት በጣም በጨለማ ወቅት ወይም እፎይ ውስጥ ሊሆን ይችላል ፣ የደቀመዛሙርቱ ሀሳብ እንደገና ይመጣል ፣ ደግሞም እነሱ እንደነበሩበት ያውቃል። እነሱ ያለፈው ሀሳቡ እና ስራው ባለማወቅ የተፀነሱ እና በጨለማ የተወለዱ ናቸው ፡፡ እነሱ የቀደሙት የሙት መንፈሳቸው እንደሆኑ ፣ የጨለማው ፋሲሊቱ የጠራው እና መለወጥ እና መለወጥ ያለበት እሱ ነው። እሱ በሚፈራው ሀሳብ እሱ ፍርሃት የሌለበት እና እነሱን ለመቀየር ፈቃደኛ ነው። እሱ ይህንን ይጀምራል ፣ ሥራው ፡፡ ከዚያ የእሱን የምስል ፋኩልቲ ያውቅ እና ይነቃል እንዲሁም ይጠቀማል።

ደቀመዝሙሩ የምስሉ ፋኩልቲውን እንደያዘ የጨለማው ፋኩልቲ ቅጾችን ማምረት አለመቻሉን ያገኛል። የጨለማው ፋኩልቲ በምስል ፋኩልቲ አማካኝነት ያለፈውን በፊት በፊቱ መጣል መቻሉን ይማራል ፣ አሁን እንደያዘው እና አጠቃቀሙን ሲረዳ ፣ የጨለማው ፋኩልቲ ምንም እንኳን አሁንም ቢሆን ቀልብ የሚስብ ቢሆንም ሊፈጥር አይችልም ቅጽ ደቀመዝሙሩ ቀስ በቀስ በራሱ ላይ በራስ መተማመንን ያሳለፈ እና ያለፈ ህይወቱን ያለ ፍርሃት ማየት ይማራል ፡፡ በፊት የነበሩትን ክስተቶች በፊቱ በቅደም ተከተል ያስተካክላል ፡፡ በምስሉ ፋኩልቲ አማካኝነት የነበሩበትን ፎርም ይሰጣቸዋል ፣ እናም እሱ በሚያውቀው ሀሳብ እሱ እንደ ሆኑ ይፈርዳል ፡፡ በምስል ፋኩልቲ በቀድሞው የተወከለውን ያለፈውን ጉዳይ ይይዛል ፣ እና ከየት እንደመጣበት ወደ ዓለም ጉዳይ ወይም ወደ ጨለማው ፋኩልቲ ይመልሰዋል። ወደ ዓለም የተመለሰው መመሪያ እና ቅደም ተከተል እና ከፍተኛ ድምጽ ይሰጠዋል። ወደ ጨለማው ፋኩልቲ የተመለሰው የተገዛ ፣ ቁጥጥር የሚደረግበት ፣ የተጣራ ነው። ደቀመዝሙሩ በምስሉ ፋኩልቲ ለጨለማው መልክ መስጠትና የጨለማው ፋኩልቲውን ምስል መስጠት ይችላል ፣ ግን አሁንም የጨለማውን ፋውንዴሽን በራሱ ማወቅ አልቻለም ፡፡ ደቀመዝሙሩ ያለፈውን ጉዳዩን በሚመረምር እና በሚጠራበት ጊዜ ያለፈውን ጉዳዩን ወደ ምስሉ የመጀመሪያ ደረጃዎች በመመርመር እና በማጣራት በፊት ያለፈውን ጉዳዩን በሚቀይረው እና በሚጠራበት ጊዜ ፣ ​​ከተከታታይ ደረጃዎች እስከ ቅርጸት ድረስ የተለያዩ ጉዳዮችን ለመመርመር ይችላል ፡፡ በአገናኝ አገናኝ ፣ እስከ አሁን ድረስ ባለው የዝግመተ ለውጥ ወቅት አጠቃላይ ሰንሰለት በኩል። የደቀመዝሙሩ የምስሉ ፋኩልቲ በመጠቀም ያለፈ እና አሁን ካሉ ተፈጥሮአዊ እና የአዕምሮ ችሎታዎች በመጠቀም የሚመጡትን ቅጦች ምሳሌን መመርመር ይችላል። በምስሉ ፋኩልቲ እና በትኩረት ፋኩሪ መልክ ቅርጾችን ትልቅ ወይም ትንሽ ሊያደርግ ይችላል። የምስሉ ፋኩልቲ በመጠቀም ደቀመዝሙሩ ሁሉንም አይነት ወደ አዕምሮ ዓለም ያመጣዋል ፣ ግን ከዚያ ውጭ ወይም ከዚያ በታች አይደለም። የደቀመዝሙሩ የምስጢር ፋኩልቲ በመጠቀም የአሁኑ ሰው መፈጠር ሂደቶች ፣ የሜታብሶግራሞች ፣ የመሸጋገሪያ እና የሪኢንካርኔሽን ሂደቶች እንደ እሱ በአእምሮው ዓለም የአእምሮ ችሎታው ጌታ እንዲሆኑ የቻሉበትን ሂደቶች በዓይነ ሕሊናው ማየት ይችላል ፡፡

ደቀመዝሙሩ እርሱ ማን እንደ ሆነ እና የእርሱ ቅርፅ ምን እንደ ሆነ ለራሱ ለማሰብ ሊሞክር ይችላል። ግን ባወቀዉ አንድ ሀሳብ ገና ገና ያልተወለደ መሆኑን እና ስለ “እኔ” ቢያውቅም እራሱን ማንጸባረቅ እንደማይችል ያውቀዋል ፡፡ ደቀመዝሙሩ በጨለማው ፋኩልቲ ላይ ለማተኮር ሙከራ ከተደረገበት የመጀመሪያ ሙከራ ጀምሮ ፣ ምንም እንኳን ቢቻልም ፣ የጨለማው ክፍልን ማግኘት አልቻለም ነበር ምክንያቱም ትኩረታቸው ያቀረብቻቸው ፍጥረታት ከእርሱ ስለተመለሱ ነው ፡፡ ለእሱ. ይህንን ሲማር የጨለማውን ፋኩልቲ እንዳስገደደ ያውቃል ፡፡ ልክ እንደ ሽል ያልተወለደ ራሱን ያውቃል ፡፡

እስከዚህ ጊዜ ድረስ እና በአሁኑ ጊዜ በጌቶች ትምህርት ቤት ውስጥ ያለው ደቀመዝሙር ከጌቶች ጋር ተገናኝቶ መገኘታቸውን ያውቃል ፣ ግን በአካላዊ አካሎቻቸው ብቻ ፡፡ ደቀመዝሙሩ ከጌታው አካላዊ አካል ውጭ የዋና አካልን ማስተዋል አይችልም ፣ እና ምንም እንኳን ደቀመዝሙሩ ጌታው በሚገኝበት ጊዜ ማወቅ ቢችልም የጌታውን አካል ለይቶ ማወቅ አይችልም። ምክንያቱም ዋና አካል የስሜት ሕዋስ ስላልሆነ በስሜት ሕዋሳቱም ሊታወቅ አይችልም። ደቀመዝሙሩም ከስሜት ሕዋሳቶች ውጭ ለብቻው ተነሳሽነት ያለው ፋኩልቲ አጠቃቀምን ገና አልተማረም እናም በእሱ አጠቃቀም ዋና አካል ሊታወቅ ይችላል። ደቀመዝሙሩ ከጨለማው ፋኩልቲ ጋር ሲታገል በነበረበት ጊዜ ደቀመዝሙሩ የራሱን ጥንካሬ እየፈተነ ፣ ዓላማውን ጽኑ መሆኑን የሚያረጋግጥ ፣ የራሱን ጉዳይ የሚያስተላልፍ እና በእነዚያ ጊዜያት ድጋፍ ቢሰጥ ደቀ መዝሙሩ እንዲቆይ ያደርግ ነበር። ሟች። ነገር ግን ደቀመዛሙርቱ በእራሱ ጽናት እና ድፍረቱ ለአላማው እና እራሱን በትኩረት እና በምስል ችሎታው በመጠቀም እና እርሱ በሚያውቀው ሀሳብ የጨለማውን ፋውንዴሽን አጠናቆ ሲያበቃ ደቀ መዝሙሩ በጌታው ይታያል ያላለፈባቸው ችግሮች እና ያገለገለው ዓላማ ፡፡ ያጋጠመለት ነገር የእሱ ዓይነት ዓይነት ቁጥጥር የሌለው እና ዓይነ ስውር ምኞት መሆኑን እና ፍላጎቶችን በማሸነፍ የሰው ልጆችን እንደነሱ እንዲሰሩ የሚያነቃቃ እና የሚያነቃቃ መሆኑን ያሳያል ፡፡

ደቀመዝሙሩ እንቅልፍን አላሸነፈም ፤ ሞትን አላሸነፈም። በሞት ማህፀን ውስጥ ቢኖርም መሞቱን እንደማይችል ያውቃል ፡፡ እሱ ከእንግዲህ አይታገለውም ፡፡ ወደ ልደት የሚያመጣውን እስኪያጠና ድረስ ይጠባበቃል ፡፡ እነዚህን ሂደቶች በሐሳቡ ቢከተልም በሥጋዊ አካሉ ውስጥ የሚያልፉትን ሂደቶች ማየት ወይም መረዳት አይችልም ፡፡ ግን ብዙም ሳይቆይ በእርሱ ውስጥ አዲስ እንቅስቃሴ ይመጣል ፡፡ አዲስ የማሰብ ችሎታ ያለው አዲስ ፍሰት ይመስላል። ፅንሱ በማህፀን ውስጥ ሕይወት እንደሚወስድበት ሁሉ እርሱ በአካል አካሉ ውስጥ አእምሮን ይወስዳል ፡፡ ደቀመዝሙሩ ከሥጋዊ አካሉ የሚነሳ እና በፈለገበት እና በሚፈቅደው መጠን ይተኛል ፡፡ እሱ ግን አያደርግም ፡፡ በሰውነቱ ውስጥ አዲስ ብርሃን እና ቅጥነት አለ እናም እርሱ በክብሩ ውስጥ ላሉት ሁሉም ነገሮች በአዕምሮ ስሜታዊ ነው ፡፡ አስተሳሰቡ በፊቱ ይከናወናል ፣ ግን እሱ የልቡን አስተሳሰብ ገና መስጠት እንደሌለበት ያውቃል ፡፡ የትውልድ ዘመኑ እየቀረበ ሲሄድ ፣ የሚያውቀው ሀሳብ ሁል ጊዜም ከእሱ ጋር ይገኛል ፡፡ እሱ ያተኮረው ፋኩልቲ በዚህ ሀሳብ ውስጥ ተስተካክሏል። ሁሉም ነገሮች በዚህ ሀሳብ ውስጥ የተደባለቁ ይመስላሉ እናም ይህ አንድ ሀሳብ በሁሉም ነገሮች በኩል እንደሆነ ያውቃሉ ፡፡ ይህን አንድ ሀሳብ የበለጠ ይገነዘባል ፣ በውስጡ የሚኖር ፣ እና አካላዊ አካሉ ተግባሮቹን በሚያከናውንበት ጊዜ ፣ ​​አጠቃላዩ አሳቢነቱ እሱ በሚያውቀው አንድ ሀሳብ ውስጥ ነው ፡፡ የተረጋጋ ደስታ እና ሰላም በእሱ ውስጥ ናቸው ፡፡ ሃርሞኒ ስለ እሱ ነው እናም በአስተሳሰቡ በፍጥነት ይሞላል ፡፡ የመንቀሳቀስ ኃይል ወደ እሱ ይገባል ፡፡ እሱ መናገር ይፈልጋል ፣ ግን ወዲያው የአእምሮን ድምጽ አያገኝም። የእሱ ጥረት በጊዜ ዘፈን ውስጥ ማስታወሻ ይሰጣል። የጊዜ ዝማሬ ወደ ሕልውና ገብቶ ወደ ላይ ከፍ ይላል ፡፡ አንድ ሀሳቡ ጠንከር ያለ ነው። እንደገና ለመናገር ይሞክራል እና እንደገና ጊዜ ምላሽ ይሰጣል ፣ ግን ድምፅ የለውም ፡፡ ጊዜ የጎርፍ አጥለቅልቆ ይመስላል። ኃይል ይመጣል እና ንግግሩ በእርሱ ውስጥ ተወል isል ፡፡ በሚናገርበት ጊዜ ከጨለማው ፋሲካ እንደ ማህፀን ይወጣል ፡፡ እሱ ጌታው ተነስቷል ፡፡

ንግግሩ ፣ ድምፁ ፣ ልደቱ ነው ፡፡ የእሱ እርገት ነው ፡፡ ዳግመኛ በሞት አያልፍም ፡፡ እሱ የማይሞት ነው። ንግግሩ ቃል ነው ፡፡ ቃሉ ስሙ ነው ፡፡ የእሱ ስም ፣ ቃሉ በዓለም ሁሉ ዙሪያ ለሚሰማው የዘፈን ቁልፍ ቃል ነው ፣ በአካባቢያችን ያለው እና በዓለም ዙሪያ የሚመሰረተው ፡፡ ስሙ በእያንዳንዱ የጊዜ ቅንጣት የተወሰደ እና የተዘመረው የህይወት ዘፈን ጭብጥ ነው። የጊዜን ስምምነት እንደ ተረዳ ፣ ደቀመዛሙርቱ ራሱን የአእምሮ አካል እንደሆነ ይገነዘባል ፡፡ የአእምሮ አካሉ የስሜት ሕዋሳት ሳይሆን የአካል ክፍሎች ነው። እሱ የትኩረት ፋኩሉ በፍጥነት ይጠቀማል። በእርሱ አስተሳሰብ በአእምሮው አካል ፣ በጌቶች ትምህርት ቤት ውስጥ ደቀ መዝሙር ሆኖ የተሳተፈው ፣ እሱ በሁሉም ሀሳቦች ሁሉ ላይ የመራው እና በእርሱ ያሉ ነገሮችን እንደሚያውቅ ሀሳብ ነው ፡፡ እሱ ዓላማው ፋኩልቲ ነው።

ጌታው ሁል ጊዜ የነበረ ይመስላል። ዘላለማዊነቱ የተጀመረው ገና ያለፈ አይደለም ፣ ነገር ግን ወደ ጊዜ ያለፈ ለማራዘም። እሱ አካላዊ አካል አይደለም ፣ እሱ የሥነ-አእምሮ ወይም የሥነ-አእምሮ አካል አይደለም። እሱ የታሰበበት ዋና ጌታ ነው ፡፡ እሱ ያስባል እና ጊዜ በአስተሳሰቡ እራሱን ያስተካክላል። እርሱ በሰዎች ሰብዓዊ ዓለም ውስጥ ነው ፣ እናም ሁሉም የሰው ዘር በዚያ እንደተወገደ ያገኛል ፡፡ ምንም እንኳን ሁሉም የሰው ዘር በእርሱ ዓለም ፣ በሰማያዊው ዓለም ፣ በአዕምሮው ዓለም ፣ በጌቶች ዓለም ውስጥ ቢወከልም ፣ የሰው ልጅ በተወሰነ ደረጃ አዲስ በሆነ መልኩ እንደሚታይ እና እንደገና እንደሚመጣ ያውቃል ፡፡ የአንዱ ሰማይ በዚያ እንደሚለወጥ እና በእያንዳንዱ ዳግም መመለሻ በተለየ ሁኔታ እንደሚደሰት እና የእዚያ የሰማይ ዓለም በመልኩም ለውጥ ከተለወጠ የማንኛውም ሰማይ ዓለም እንደሚለወጥ። ጌታው ይህች ሰማይ ዓለም ምንም እንኳን በምድር ላይ ቢሆኑም ምንም እንኳን በምድር ላይ ቢሆኑም እንኳ የሰማይ ዓለም በሰው ልጆች በሚገባ እንደሚታይ ያውቃል። የሰው ልጅ ሰማይ ከአስተሳሰባቸው እንደተሠራ እና የእያንዳንዳቸውም አስተሳሰብ የአእምሮ ኃይል በሞት ጊዜ ሥጋዊ አካልን ሲተው እና የእሱ የሰማይ ዓለም ከሆኑት ሀሳቦች ጋር አንድ በሚሆንበት ጊዜ እያንዳንዱ የሚገነዘበው የራሱን ሰማይ እንደሚገነዘብ ያውቃል። እሱ በህይወት መካከል ልምምድ አለው ፡፡ ጌታው የሰማይ ግለሰቦችን እንደሰማው እና እንደ ልምዱ ምክንያት በሚማርበት ውስጣዊ ግፊት እና እንደ ልምምድ በሚማርበት ውስጣዊ ዓላማ ፣ እንደሰማው እና እንደ ልምዱ ምክንያት የሚማርውን ከሰማይ ዓለም የሚመጣውን እና የሚሄዱትን የሰውን ዘር ግለሰቦች ይመለከታል ፡፡ ጌታ የሕይወትን አዕምሮ አእምሮ ከከፍተኛው ሀሳቦች ጋር በማያያዝ ራሱን እንደሚያስብ ይገነዘባል ፣ ነገር ግን በሰማያዊው ዓለም ውስጥ የተለያዩ የሥጋ ጊዜዎችን አያውቅም ፡፡ ግን ጌታው ገና ከመጡበት እና ከሰማይ ሰማይ ሲወጡ አዕምሮአቸውን ገና አልተከተለም ፡፡

ጌታው በሰማያዊው ዓለም ይመለከታል ፣ ከሞቱ በኋላ የሚመጡት እና በእርሱ አካላዊ ሕይወታቸው ውስጥ በተሰጡት ሃሳቦች የተካኑ ፣ የሰማይ ዓለምን እንደሚያውቅ አያውቁም። ገና ያልተወለዱ ወንዶች በመንግሥተ ሰማይ ዓለም ውስጥ የሚያርፉ ፣ በሥጋዊ ህይወታቸው እንደሚያውቁት በገነት ይደሰታሉ ፡፡ ምንም እንኳን በንቃተ-ህሊና እና በመንግሥተ ሰማይ ዓለም ውስጥ ሁል ጊዜ የሚኖሩ ፍጥረታት ቢኖሩም ፣ በዚህች ሰማያዊ ዓለም ውስጥ የሚያርፉ ሟች ሰዎች እነዚህን ፍጥረታት አያውቋቸውም ፣ እናም በቆዩበት ጊዜ ማስተሮች ሀሳብ አካል እስከሌላቸው ድረስ ጌቶች ስለ መገኘታቸው አያውቁም። በሥጋዊ ሕይወት ውስጥ ያላቸውን ሀሳብ። ጌታው በመንግሥተ ሰማይ ውስጥ የሰው ልጅ የማሰብ ችሎታ ያለውና ከሥጋዊ አካሉ የተጎናፀፈ መሆኑን ያያል ፡፡ ያ ሰው ሰማይ ከሥጋዊ ህይወቱ የበለጠ ለእሱ እውን የሆነ ሁኔታ ቢሆንም ፣ የሰማይ ሰማይ የመሸጋገሪያ ሁኔታ ነው ፣ ያለ ሥጋዊ አካሉ እንደ አስተሳሰብ አካል ፣ የሰው ልጅ የምስል ሥራውን ይጠቀማል እና በዚህ መንገድ ሰማዩን-ዓለምን ይገነባል ፣ የሰው ልጅ የሰማይ ዓለም አይነት በሰራው አእምሮ ተነሳሽነት የሚወሰን ነው።

ጌታው ደቀ መዝሙር በነበረበት ጊዜ ሁሉ ይህን ያውቅ ነበር ፡፡ አሁን በእርሱ ዘንድ የታወቀ ነው ፡፡ የሰማይ ዓለም ለብዙ ዓመታት አእምሮን የሚያስተሳስረው የሰማይ ዓለም ለጌታው አጭር ህልም ብቻ ነው። በሰው ሟች አእምሮ የተፀነሰበት ጊዜ ከሥጋዊው ዓለም ጋር ሲነፃፀር ማለቂያ የሌለው ዘላለማዊ ነው ፡፡ በመንግሥተ ሰማይ ሁኔታ ሟች የሆነ ሰው ጊዜውን ቢጠቀም ፣ ጌታው ይሠራል። ጌታው እንደሚያስብ በሚሰማው ተነሳሽነት ፋኩልቲ የገልጽ ጊዜ ፋኩልቲ ስራ ላይ ይውላል ፡፡ እሱ እንደሚያስብ ፣ የጊዜ አተሞች እራሳቸውን ያቀፉ እና እንደ እርሱ ሀሳብ እርስ በእርስ የተዛመዱ ናቸው ፣ እናም እሱ የሚወሰነው እና በእሱ ተነሳሽነት ነው። ጌታው ስለ ጊዜ ፣ ​​ስለ ሙዚቃዎቹ እና ስለ ጉዞዎቹ ያስባል። ጊዜን ይከተላል እናም ከዘመናት ጅማሬ ጀምሮ ፣ ከመንፈሳዊው ዓለም የማያቋርጥ ፍሰት ፣ ወደ መውደቁ እና ወደ መንፈሳዊው ዓለም ሲመለስ ይመለከታል። ዓላማው ከግብ ለማድረስ እና ከተገቢው ዓላማ ውጭ እንዲሠራ አስፈላጊ በሆኑት ወቅቶች ምክንያት መሞቶቹን በመጥቀስ ሂደቱን ይወስናል ፡፡

ጌታው ስለ ውስጣዊ ማንነቱ ያስባል እና የልዩነት ተነሳሽነት ጌታው እንዲሆን ያነሳሳውን ምክንያት አሳውቆታል። ሁሌም ጌታ የነበረ ቢመስልም የእርሱ መሆን የእርሱ የዘመኑ ሙላት መሆኑን ያውቃል ፡፡ የዚህ ጅምር ጅማሮዎች ፣ በዝቅተኛ ጊዜ ዓለማት በጣም ሩቅ ቢሆንም በአዕምሮ ዓለም ፣ በእርሱ ዓለም ውስጥ ይገኛሉ ፡፡ የመነሻ መጠናቀቁ እርሱ እንደ ሆነ እና ከመጀመሪያው ጋር አንድ መሆኑን ያውቃል። እሱ የመሆን ሂደቶች እዚህ እንዳልነበሩ ያውቃል ፣ እነሱ በዝቅተኛ ጊዜ ዓለማት ውስጥ ናቸው ፡፡

የሱ ማንነት እንዲሆን ካደረገው ምክንያት ሌሎች ምክንያቶች የተነሳ እንደ እርሱ እንደሚያስብ እና ውስጣዊ ዓላማውን ሲጠቀምበት እንዲታወቅ ተደርጓል። እሱ በመነሻ ጅማሬ እና በስርዓተ-ጊዜው ጊዜን ተከትሏል ፣ ግን ጌታ የመሆኑን ሁሉንም ሂደቶች አያይም። ስለ ሂደቶች ያስባል እና የእሱን ምስል እና የትኩረት ችሎታ ይጠቀማል። የጊዜ ፍሰት ይቀጥላል። እሱ በቡድን በቡድኖች እና ምስረታ ይከተላል ፡፡ ዓለማት እንደ ቅጽ-ጊዜ ፣ ቅጽ-ነክ እና ቅጽ ላይ እንደ ቅጽ ቅጽ ይወሰዳሉ። የጊዜ አተሞች በቅጽበት ይሞላሉ ፣ እነሱ የጊዜ ሞለኪውሎች ናቸው። የጊዜ አተሞች በቅጽ ሞለኪውሎች ውስጥ ያልፋሉ ፤ እነሱ በቅጹ ዓለም ውስጥ ያልፋሉ ፣ እና በቅጾቹ ላይ በሚፈስሱበት ጊዜ አካላዊ ይሆናሉ። ግዑዙ ዓለም እንዲታይ እና ተጨባጭ (ኮምጣጤ) እንደተሠራው ዓለም ፣ በጊዜ ሂደት የማያቋርጥ ፍሰት የሚመስል እና ተጨባጭ እና ጠንካራ የማይሆን ​​መሆኑን ታይቷል ፡፡ ቅጾች እንደ አረፋዎች ይመጣሉ እናም ይጠፋሉ ፣ እና የሚፈሰው ጊዜ በላዩ ላይ በተጣሉ እና በላዩ ላይ በሚወገዱ ቅጾች በኩል ይቀጥላል። እነዚህ መወርወሪያዎች እና ስዕሎች ወደ ሥጋዊው ዓለም የሚመጡት የነገሮች ህይወት እና ሞት ናቸው። የሰዎች ቅርፅ ከነሱ መካከል ነው ፡፡ በሥጋዊው ዓለም ድንበሮች ላይ ተዘርግቶ በራሱ የሚያጠናቅቅ የማያቋርጥ የቅርጾች መስመር ይመለከታል። እነዚህ ቅጾች ወይም አረፋዎች ወደ እራሱ ይመራሉ ፡፡ በትኩረት ፋኩልቲ አማካኝነት እሱ በመደርደር የእራሱ ቅርጾች ወይም የእሱ ጥላዎች እንደሆኑ ይመለከታቸዋል። እሱ ያተኮረ ሲሆን አሁን ሁሉም ያበቃል እናም አሁን በሥጋዊ አካሉ ውስጥ ይቀላቀላል እና ይጠፋል እርሱም አሁን ካለው አካሉ ወደ ጌታ ተነስቷል ፡፡

እርሱ የማይሞት ነው; እርሱ የማይሞት የዘላለም ጊዜ ነው። ምንም እንኳን መላው ጊዜ ሁሉ ቢራመደም ፣ እሱ ድምፁን ከፍ አድርጎ ለብቻው ስያሜውን ፣ እንዲሁም በእርገቱ ወቅት በሕይወት ኖሯል ፡፡ ሥጋዊ አካሉ በተመሳሳይ ቦታ ላይ ነው ፣ እና በአካላዊው ጊዜ መሠረት ፣ ብዙ አፍታዎች የወደቁ አይመስሉም።

ጌታው አሁን የአካል ክፍሎቹን ሙሉ በሙሉ ተይ ;ል ፤ እርሱ በቁሳዊው ዓለም ዐዋቂ ነው ፡፡ አምስት የአእምሮ ችሎታው ሙሉ በሙሉ የተያዘ ሲሆን ከስሜቱ በተናጠል ይጠቀማል። ሥጋዊ አካሉ ያርፋል ፤ ሰላም በእሱ ላይ ነው ፡፡ እሱ ተለውredል። እሱ ፣ ጌታ ፣ እንደ ዋና አካል ፣ የሥጋዊ አካሉ አካል አይደለም። እሱ በሥጋዊ ነው ፣ ግን ከዚያ በላይ ይዘልቃል። ጌታው ስለ ሌሎች ጌቶች ያውቃል እንዲሁም ይመለከታል ፡፡ እንደ አንደኛው እሱን ያነጋግሩታል ፡፡

አሁን የነበረው እና አሁን ጌታ የሆነው ደቀመዝሙር በሥጋዊ እና በአዕምሮ ዓለሞች ውስጥ በንቃት ይሠራል እና ይሠራል ፡፡ የአካላዊው ዓለም በአዕምሮው ዓለም ውስጥ እና ተሞልቶ እንደነበረ ሥጋዊ አካሉ በጌታ ዋና አካል ውስጥ ነው። በሥጋዊ አካሉ በኩል ወይም በመጠቀም አካላዊው ዓለም ለእርሱ ሕያው ነው። በሥጋዊ ዓለም ውስጥ ሁሉም ነገር የበለጠ ይገለጻል። ፀሐይ ታበራለች ፣ ወፎች ይዘምራሉ ፣ ውሃው የደስታ ዝማሬአቸውን ያፈሳል ፣ ተፈጥሮም ይገለጻል ጌታዋን እንደ ፈጣሪዋ እና ጠባቂዋንም ሰላምታ ይሰጣታል ፡፡ እንደ ደቀመዝሙሩ የወለደው ውስጣዊ ስሜቶች ዓለም አሁን በደስታ ለጌታው ታዛዥነትን እና ተገዥነትን ይሰጣል ፡፡ እንደ ደቀ መዝሙርነት ያልሰጠውን ይህን አሁን እንደ ጌታ ይመራዋል ፣ ይመራል ፡፡ ክብርን ለሰጡት እና እርዳታውን ለጠየቀው የሰው ልጆች ፣ አሁን አገልግሎት ሊሰጥ እና ሊረዳ ይችላል ፡፡ እሱ ሥጋዊ አካሉን በአዘኔታ እና በርህራሄ ይመለከታል። ወደ ራሱ የመጣበትን ነገር ይመለከታል ፡፡

ይቀጥላል.