የፎርድ ፋውንዴሽን

መጽሐፍ

WORD

ጥራዝ. 14 ኖOVምበር ፣ 1911። ቁ 2

የቅጂ መብት, 1911, በ HW PERCIVAL.

ተስፋ እና ፍራ ፡፡

ሆድ በመንግሥተ ሰማይ ደጆች ላይ ያረፈ እና የአማልክትን ምክር ቤት ይመለከታል ፡፡

የሰማይ ቡድን አስተናጋጅ ፣ “አስደናቂ ድንቢጥ ግባ!” በማለት ጮኸ እና ማን እንደሆንን እና ምን እንደፈለግን ንገረን ፡፡

ተስፋ ገባ ፡፡ ስለእሷ ያለ አየር በብርሃን ከመታወቁ በፊት በብርሃን እና በደስታ ተደስቷል። በእሷ ውስጥ የውበት ውበት ተገለጠ ፣ ዝናዋን አክሊል አስረከበች ፣ ኃይል በትረሯን ሰጠች ፣ እናም ሊፈለጉት ለሚችሉት ላልች ሰዎች እይታ ተከፍቷል። ከተስፋ ዐይን ዐይን የተፈጠረው ከሰው በላይ የሆነ ብርሃን። በሁሉም ላይ ያልተለመደ መዓዛ እስትንሳፈፈች ፡፡ የእርምጃዎ g እንቅስቃሴ የህይወት ውጣ ውረዶችን በሚያስደስት ምት እና ከፍ ያሉ የውበት ዓይነቶችን በግልጽ አሳይተዋል። የእሷ ድምፅ ነርervesችን ነካች ፣ የስሜት ሕዋሳትን አነቃች ፣ ልብን በደስታ እንድትመታ አደረገች ፣ ለቃላትም አዲስ ሀይል ሰጠ ፣ እና ከሰማይ የክብር ዘማሪዎች ይልቅ እጅግ ጣፋጭ ነበር።

“እኔ ፣ ተስፋ በአባትህ በ Thought በተወለድኩ እና ስያሜ የተሰየመ እና የበታችዋ ንግስት ፣ እና የአጽናፈ ዓለማት መካከለኛ ገ rulerዎች አስተዳደግ የሆንኩ እኔ ነኝ። ነገር ግን እኔ በማይሞት ወላጅ እንድሆን የተጠራኝ ቢሆንም እኔ ቅድመ-ህፃን ፣ ወላጅ የለሽ እና የሁሉም ታላቅ አባት ዘላለማዊ ነኝ።

“አጽናፈ ሰማይ በተፀነሰች ጊዜ ለፈጣሪ አለቀስኩ ፣ እርሱም ወደ ሕልውናው አተነኝኝ። ሁለንተናዊው እንቁላል በሚታተምበት ጊዜ ጀርሙን በጣም አስደሰትኩ እና ለህይወትዎ ያለውን ሀይል ወደ ሕይወት ቀሰቀስኩ። በአለም የእርግዝና እና ፋሽን ወቅት የሕይወትን መለኪያዎች እዘምራለሁ እና የእነሱ ጉዞ ወደ ቅፅ እሄድ ነበር ፡፡ በተፈጥሮ (በተፈጥሮ አቅጣጫ) በሚመስሉ ተፈጥሮአዊ ድም toች የሰው ልጆች በተወለዱበት ጊዜ የጌታቸውን ስሞች እዘምራለሁ ፣ ግን አልሰሙኝም ፡፡ እኔ ከምድር ልጆች ጋር ሄድኩ እና በደስታ (ፓይ inር) በደስታ (ፓይansር) ውስጥ በደስታ ተናገርኩ ፣ አለቃቸው የሆነውን የቲዎርን ድንቅ እና ክብር ተናገርኩ ፣ ግን አላወቁም ፡፡ ወደ መንግስተ ሰማይ ደማቅ መንገድ አሳየሁ እናም የመንገዱንም ደፋርነት ሞክሬአለሁ ፣ ነገር ግን ዐይኖቼ ብርሃናቸውን ሊገነዘቡ አልቻሉም ፣ ጆሮዎቻቸውም ድም voiceን አያስተውሉም ፣ እና የማይጠፉ እሳቶች ለእነሱ የምሰጥበትን ነዳጅ እስኪያወጡ ድረስ ፣ የእነሱ ልቦች ባዶ መሠዊያ ይሆናሉ ፣ በእነሱ አልታወቁም እና አላውቅም ፣ እናም በጠራው ላይ ወደ ተጠራው ቅርጸት ያልፋሉ ፣ በ አላሰቡበት ያሰበውን አላሳኩም ፡፡

“በሚያዩኝ ሰዎች ዘንድ ፈጽሞ አልረሳም ፡፡ የሰማይ ልጆች ሆይ ፣ በእኔ ውስጥ ሁሉንም ተመልከቱ! ከእኔ ጋር ከሰማያዊው ሉል ስፍራዎች በላይ ሊወጡ ይችላሉ ፣ እናም ገና ሕልሜ እስከሌለው ክብር እና ባልተሸፈኑ ከፍታዎች ወደ እኔ ይወጣል ፡፡ ነገር ግን በእኔ ውስጥ አትታለሉ ፣ ካልሆነ ግን እኩዮችሽ ፣ ተስፋ መቁረጥሽን እና ዝቅተኛው ወደ ሲ theል ዝቅታዎች ውስጥ ይወድቃሉ። ገና በሲኦሌ ፣ በመንግሥተ ሰማይ ወይም ከዚያ ባሻገር ፣ ከፈለግሽ ከእናንተ ጋር እሆናለሁ ፡፡

በተገለጡት ዓለማት ውስጥ ተልዕኬአችን ሁሉንም ፍጡራን ወደተዳረሱት መንቀሳቀስ ነው ፡፡ እኔ ሞት የለኝም ፣ ግን ቅጾቼ ይሞታሉ እናም የሰው ዘር እስከሚሠራበት ጊዜ ድረስ በሚለወጡ ቅርጾች እንደገና እመለሳለሁ። በታች በተገለጡ ዓለሞች ውስጥ በብዙ ስሞች ይጠራለሁ ፣ ግን እኔ እንደሆንኩ ብዙዎች ያውቃሉ ፡፡ ቀለል ያሉ ሰዎች እንደ የከዋክብት ኮከብ አድርገው ያመሰግኑኛል እናም በብርሃን ይመራሉ ፡፡ የተማሩ ሰዎች ቅ illት ብለው ይጠሩኛል እናም ከእኔ እንደተራቅኩ ያወግዙኛል ፡፡ በሥነኛው ዓለም ውስጥ ግልጥ ሆኖ ለማይታወቅ ሰው እንደማልታወቅ እቆያለሁ። ”

ስለሆነም አማልክቱ በደስታ ስሜት ስለተናገሯቸው ተስፋ ቆመ ፡፡ እሷም ቃላቶheን ሳይቀበሉ እንደ አንድ ተነሳ።

እያንዳንዳቸው “እንደ እኔ የራሴ ነኝ” በማለት ጮኹ ፡፡

ተስፋ “ቆይ” አሉ ፡፡ “የፈጣሪ ልጆች ሆይ! የሰማይ ወራሾች! ስለ ራሱ ብቻ የሚመሰክር እኔን እንደ እኔ ያውቃል። በጣም አትቸኩሉ። የአማልክት አስተላላፊ በሆነው በምክርዎ ይምሩ ፡፡ ምክንያት እኔ ነኝ እንዳለሁ እዩኝ ፡፡ የምኖርበትን ፎርም እንዳትሳሳት ፡፡ ሌላ እኔ እናንተን ወደ ዓለምና ወደ ታች ዞር እንድል አደርጋለሁ ፣ እናም እኔን ለመከተልም እራሳችሁን በብርሃን ንፁህ እስታገኙኝ ድረስ ተመልሰሽ ተመለሺ ፣ ተመለሺ ፣ ተመለሽ ፣ ተከተለኝ እንደምትከተለኝ እራሳችሁን ትከተላላችሁ ፡፡ ከእኔ ጋር ወደ ገነት ፡፡

“በእውቀት ፣ በበረከት ፣ በሞት ፣ በመስዋት ፣ በጽድቅ እናገራለሁ። ድም myን ከሚሰሙት ግን ጥቂቶች ይገነዘባሉ። እነሱ ይልቁን በልባቸው ቋንቋ ይተርጉሙኛል እናም በእኔ ውስጥ የዓለም ሀብትን ፣ ደስታን ፣ ዝናን ፣ ፍቅርን ፣ ሀይልን ይፈልጋሉ ፡፡ ሆኖም ለሚሹት ነገር አበረታታቸዋለሁ ፣ እናም እነዚህን ማግኘት እና የሚፈልጉትን ካላገኙ ሁል ጊዜ ይታገላሉ። ሲወድቁ ፣ ወይም እንደገና እንደ ገና የተሳካላቸው በሚመስሉበት ጊዜ እኔ እናገራለሁ ድም myንም ይሰማሉ እና እንደገና ፍለጋቸውን ይጀምራሉ ፡፡ እናም ለሽልማቶቼ ሳይሆን ለራሴ እስኪሹኝ ድረስ ሁል ጊዜም ይፈለጋሉ እናም ይጥራሉ ፡፡

“ጥበበኞች ፣ ዘላለማዊ ሁን! ምክኒያት ተሰማት ፣ ወይም መንታ እህቴን ፍርሃትን ታስቀርባታለህ ፣ እስካሁን ያልታወቅኸው ፡፡ በእይታዎ ፊት ከእይታዎ በሚሰወርችበት ጊዜ ባዶ ለማድረግ እና አሁንም ልቦችሽ ኃይል አላቸው ፡፡

እራሴን አውጃለሁ ፡፡ ተሸንፈኝ ፡፡ አትርሳኝ. እነሆኝ እኔ እንደፈለግኸኝ ውሰደኝ ፡፡

በአማልክት ውስጥ ምኞት ተነሳ ፡፡ እያንዳንዳቸው በተስፋ ውስጥ የነቁት ምንም ሳይሆኑ የነቃ ፍላጎቱ ዓላማ ነው ፡፡ የማሰብ ጉጉት ያላቸው እና በሽልማቱ ዕይታ የተደሰቱ በመሆናቸው እና ድምፃቸውን ከፍ አድርገው እንዲህ አሉ-

“እኔ ተስፋ አደርጋለሁ ፡፡ ለዘላለም የእኔ ነህ ፡፡ ”

እያንዳንዱ ሰው በ ardor አማካኝነት ተስፋን ወደ ራሱ ለመሳብ ደፋ ቀና አለ። ግን ሽልማቱን እንዳሸነፈለት ቢመስልም ፣ ተስፋው ሸሸ ፡፡ የገነት ብርሃን በተስፋ ወጣ ወጣ ፡፡

አማልክት ተስፋን ለመከተል ሲጣደሉ በገነት በሮች ላይ አንድ መጥፎ ጥላ ወደቀ።

“ተመለስ ፣ መጥፎ ተገኝነት” አሉ ፡፡ ቅርፅን ሳይሆን ጥላን እንሻለን ፡፡ ”

በጥልቅ እስትንፋስ ጥላው በሹክሹክታ

እኔ ፈርቻለሁ ፡፡

የሞት መረጋጋት በውስጣቸው ባሉት ሁሉ ላይ ፀጥ ብሏል ፡፡ የአለምን አስፈሪ ስም በሹክሹክታ ሲያሾፍ ቦታ ተንቀጠቀጠ ፡፡ በዚያ በሹክሹክታ የሀዘን ስቃይ በጩኸት ፣ በሀዘን የተከማቸ የአለም ሀዘን በሀዘን እና በሟች ሰዎች ሀዘናቸውን ሲሰቃዩ ያለቅሳሉ።

ፍራ ፣ “ተስፋን አጥፍተኸኛል ፣ ጠራኸኝ” አለ ፡፡ ከገነት በሮች ውጭ እጠብቃለሁ ፡፡ ተስፋን አትሹ ፡፡ እርሷ የብርሃን ጨረር ፣ የፍሎረሰንት ጨረር ብርሃን ብቻ ናት ፡፡ እርሷ ባልታሰበ ህልሞች ላይ መንፈስን ታደርሳለች ፣ በእሷም የሚደሰቱትም ባሪያዎች ሆኑ ፡፡ ተስፋው አል .ል ፡፡ በሚያፈቅሩሽ መንግስተ ሰማያት ውስጥ ፣ አማልክት ፣ ወይም በሮች እለፉ ባሮቼም ይሁኑ ፣ በፍራፍሬ ውስጥ ተስፋ በሌለው ፍለጋ ወደ ላይ እና ወደ ታች እወረውራችኋለሁ ፣ እና ለዘላለምም ታገኛላችሁ ፡፡ እሷ እንደምታምን እና እሷን ለመውሰድ ስትጣጣር ፣ በሷ ፋንታ ታገኛኛለህ ፡፡ እነሆኝ! ፍሩ። ”

አማልክቱ ፍርሃትን አይተው ተንቀጠቀጡ ፡፡ በሮች በሮች ውስጥ ባዶ ሕይወት ነበር ፡፡ ውጭ ሁሉ ጨለማ ነበር ፣ እና የፍርሀት መንቀጥቀጥ በጠፈር ላይ ተሰራጭቷል። አንድ ግራጫ ኮከብ ተጭበረበረ እና የተዳከመ ተስፋው ጨለማ በጨለማው ውስጥ ተሰማ።

“ፍራቻን አታጥፉ ፤ እርሷ ጥላ ናት ፡፡ ከእሷ የምትማር ከሆነ ሊጎዳህ አይችልም ፡፡ በማለፍ ጊዜ እና ፍራቻን ባጠፋህ ጊዜ ራስህን ትቤዣለህ ፣ አገኘኸኝ እና ወደ ገነት እንመለሳለን ፡፡ ተከተለኝ እና ምክንያቱ እንዲመራህ ፍቀድ ፡፡ ”

ፍርሀት እንኳን ቢሆን የተስፋን ድምጽ የሚሰሙትን ሟች ጓዶች ሊገታ አልቻለም ፡፡ አሉ:

“በሮች በር ላይ ፍርሃት ባለበት ሰማይ ውስጥ ከመኖር ይልቅ ባልታወቁ ስፍራዎች በተስፋ ማባከን ይሻላል ፡፡ እኛ ተስፋን እንከተላለን ፡፡ ”

በአንድ ስምምነት የማይሞት አስተናጋጅ መንግሥተ ሰማይን ለቋል። በሮቹን ውጭ ፍርሃት ይዛቸዋል ፣ ተሸፍኗቸዋል እናም ከተስፋው በስተቀር ሌሎች እንዲረሷቸው ያደርጋቸዋል ፡፡

በፍርሃት ተሸንፈው በጨለማ ዓለማት ውስጥ እየተንከራተቱ ፣ ሟቾች ሟቾች በቀድሞ ጊዜያት ወደ ምድር ወርደው መኖሪያቸውን ከፍለው ሟች በሆኑ ሰዎች መካከል ጠፉ። እናም ተስፋ ከእነርሱ ጋር መጣ ፡፡ ከረጅም ጊዜ ጀምሮ ፣ ማን እንደረሱ ረሱ ፣ ተስፋን ሳይሰጡ ፣ ከየት እንደሄዱ ያስታውሱ ፡፡

ተስፋ በወጣትነት ዕድሜ ላይ የሚገኝ ሮዝ ጎዳና በሚመለከት በወጣት ልብ ውስጥ ይርገበገባል ፡፡ የድሮው እና የደከመው በተስፋ ወደ ምድር በመመለስ ላይ ነው ፣ ፍርሃት ግን ይመጣል ፡፡ የዓመቶች ክብደት እና ደግ ተስፋ ተሰማቸው ከዛም ዓይኖቻቸውን ወደ ሰማይ ያዞራሉ። ነገር ግን በተስፋ በተስፋ ሲመለከቱ ወደ ገነት ይመለከታሉ ፣ ፍርሃት ዓይናቸውን ይይዛቸዋል እና ከበሩ በር በላይ አያዩም ፡፡

በፍርሃት የሚገፉ ፣ የማይሞቱ ነገሮች ተረስተው ምድርን ይረሳሉ ፣ ተስፋ ግን ከእነርሱ ጋር ነው። አንድ ቀን በህይወት ንፁህ በተገኘ ብርሃን ውስጥ ፍርሃትን ያስወግዳሉ ፣ ተስፋን ያገኙ እና እራሳቸውን እና ገነትን ያውቃሉ ፡፡