የፎርድ ፋውንዴሽን

መጽሐፍ

WORD

ጥራዝ. 15 ግንቦት, 1912. ቁ 2

የቅጂ መብት, 1912, በ HW PERCIVAL.

መኖር

(ከገጽ 8 ቀጥሏል።)

ሁሉም ሰው ማለት ይቻላል መኖር ተብሎ የሚጠራው የራሱ የሆነ አስተሳሰብ አለው ፣ እናም ፅንሰ-ሀሳቡ የተመሠረተው እሱ በጣም በሚፈልጉት ወይም በሚፈልጉት ሀሳቦች ላይ የተመሠረተ ነው ፡፡ እሱ በሕይወቱ ውስጥ የእሱ ቁሶች ግቡ እንደሚኖር እና ሌሎች የሚከራከሯቸው ነገሮች ከዓላማው ግብ ጋር ሲወዳደሩ ብዙም ዋጋ የላቸውም የሚል ግምት ውስጥ ያስገባል ፡፡ እያንዳንዳቸው በእውነቱ ሕይወት ምን እንደሚያውቅ የተረጋገጠ ይመስላል ፣ እናም ለዚህ በአካል እና በአዕምሮ ጥረት ይደረጋል ፡፡

ከከተማይቱ ፍርግርግ ተስፋ የቆረጠው ፣ የእሳታማውን ሕይወት መምሰልን የሚገምት ሰው መኖር በአገሪቱ ፀጥ ብሎ ፣ በአርብቶ አደሩ ትዕይንት ውስጥ እንደሚገኝ እና በሜዳዎች እና በሜዳዎች ላይ የፀሐይ ብርሃን በሚደሰትበት ቦታ ፣ እና ይህን ስለማያውቁ ስለ እሱ ያመሰግናል ፡፡

በትጋት እና ረጅም ስራው እና በአገሪቱ ብቸኛነት የማይታለፍ እና በእርሻው ላይ ህልውና እያሳለፈው እንደሆነ የሚሰማው ከፍተኛ ፍላጎት ያለው ወጣት በከተማ ውስጥ መኖር ፣ በንግድ ልብ እና ምን እንደሆነ ብቻ ማወቅ ይችላል ፡፡ እጅግ ብዙ ሰዎች ባሉበት ሁከት መካከል ናቸው።

የአንድ ቤት አስተሳሰብ ፣ የኢንዱስትሪ ሰው ቤተሰቡን ለማሳደግ እና በችሎታው ምቾት እና ምቾት እንዲደሰትንበት ይሠራል ፡፡

ተድላ አዳኙ ያስባል ፣ ለምን በሕይወት ለመደሰት መጠበቅ አለብኝ? ነገ ሊደሰቱበት የሚችሏትን ነገ ለነገ አትስጡ። ስፖርት ፣ ጨዋታዎች ፣ ቁማር ፣ ዳንስ ፣ ጣፋጭ ምግቦች ፣ መነፅሮች ፣ ማግኔቲክስ ከሌላው sexታ ጋር መቀላቀል ፣ የመዝናኛ ምሽቶች ይህ ለእሱ እየኖረ ነው ፡፡

ፍላጎቱ አይጠግብም ፣ ነገር ግን በሰው ሕይወት ውስጥ መስህብን በመፍራት ፣ ዓለምን መወገድ ያለበት ቦታ እንደሆነ አድርጎ ይቆጥረዋል ፡፡ እባቦች ተኩላዎች እና ተኩላዎች የሚበሉበት ቦታ ፣ አእምሮም በፈተናዎች እና በማታለል ተን isል በሚሆንበት ሥጋ ሁሉ በአእምሮ ወጥመድ ውስጥ ነው። ፍቅር በሚበዛበት እና በሽታ በሚኖርበት ጊዜ። የእውነተኛ ህይወት ምስጢር እራሱን በራሱ ሊያገኝ ወደ ገለልተኛ ስፍራ ይሄዳል ፡፡

ያልተማሩ ድሃዎች በህይወታቸው ረክተው ባለመኖር ፣ የማያውቁት ድሃ የሃብት ማጉረምረም እና በማህበረሰቡ ስብስብ ተግባራት ላይ በቅናት ወይም በአድናቆት ይናገራሉ እናም እነዚህ በህይወት ሊደሰቱ ይችላሉ ይላሉ ፡፡ በእውነት እንደሚኖሩ።

ኅብረተሰብ ተብሎ የሚጠራው በሰዎች ሕይወት ውስጥ በአዕምሮ እና በችሎታ በሚወጡት የሥልጣኔ ሞገድ ማዕቀፎች ላይ ብዙ ጊዜ አረፋዎችን ያቀፈ ነው። በኅብረተሰቡ ውስጥ ያሉ ሰዎች ከጊዜ በኋላ ምዝገባው በልደት ወይም በገንዘብ ፣ በብቃት በመሰጠት እንደሆነ ያያሉ ፣ የፋሽን ማዕረግ እና የአስተሳሰቡ ስልቶች የአዕምሮ እድገትን እንደሚፈትሹ እና ገጸ-ባህሪውን ያሞግሳሉ ፣ ህብረተሰቡ በጥብቅ ቅርፅ እና እርግጠኛ ባልሆኑ ስነምግባር የሚገዛ ነው ፣ የቦታ ወይም ሞገስ ረሃብ እንዳለ ፣ እና እሱን ለማቆየት እና ለማታለል በማታለል እና በማታለል መሥራት። ለድል ድሎች የሚደረጉ ጥረቶች ፣ ተጋድሎዎች እና ግጭቶች አሉ ፣ ክብር ላጡ ክብር ጸጸቶች ፣ ያ ሹል ምላሾች ከ ‹ጉሮሮ› ጉሮሮ ውስጥ ይመቱና በቃላቸው ቃሎቻቸው መርዝን ይተዋሉ ፡፡ ሰዎች ደስታን በሚከተሉበት ቦታ ፣ እና በተጣደቁ ነር onች ላይ ሲያርፍ ፍቅራቸውን ያፈሳሉ አዲስ እና ብዙውን ጊዜ እረፍት ለሌላቸው አእምሮዎቻቸው ደስታ ለማምጣት። የሰው ልጅ ባህል እና እውነተኛ መኳንንት ተወካዮች ከመሆን ይልቅ ፣ ህብረተሰቡ ፣ እንደ ገና አስደናቂ ውጤቱን ካሳለፉ ሰዎች ፣ እንደ መታጠብ እና ተንሸራታች ፣ በሀብት አሸዋ ላይ እንደተወረወሩ ይታያል ፡፡ የሰው ሕይወት ባህር ነው። የኅብረተሰቡ አባላት ለተወሰነ ጊዜ በፀሐይ ብርሃን ይደምቃሉ ፣ እናም ከዚያ ፣ የህይወታቸውን ምንጮችን ሁሉ በመንካት እና ጠንካራ መጓዝ ለማይችል አቅም ካላቸው በኃይለኛ ማዕበል ይወረወራሉ ወይም እንደ ነፋሻማ እንደሚሆኑ ንቦች እንደ ይጠፋሉ። እምብዛም የማኅበረሰቡ አባላት የአባላቱን የሕይወት አኗኗር እንዲያውቁ እና እንዲገናኙ ያደርጋል ፡፡

የዓለምን መንገድ ተወው ፣ እምነትን ተቀበሉ ፣ ቀናተኛውን ሰባኪ እና ቄስ ይለምኑ ፡፡ ወደ ቤተክርስቲያን ይግቡ እና ያምናሉ ፣ እናም ለቁስሎችዎ እምብር ፣ ሥቃያችሁን ያጽናኑ ፣ ወደ ሰማይ መንገድ እና የማይሞተው ሕይወት ደስታ እና እንደ ሽልማትዎ የክብር ዘውድ።

በጥርጣሬ ለተደናገጡ እና ከዓለም ጋር ለሚደረገው ውጊያ ለተዳከመ ለእነዚያ ልዑል ልዑል ጨቅላ ሕፃን የነበረችው ይህ ጥሪ ነው ፡፡ በህይወት እንቅስቃሴዎች እና ጫና የተነሳ የደከሙ ሁሉ በቤተክርስቲያን ውስጥ ለተወሰነ ጊዜ እረፍት ሊያገኙ ይችላሉ ፣ እና ከሞቱ በኋላ የማይሞት ሕይወት ይኖራቸዋል ፡፡ ለማሸነፍ መሞት አለባቸው ፡፡ ቤተክርስቲያኗ የጠባቂ ናት ለሚለው ነገር መስጠት እና መስጠት አትችልም ፡፡ ሟች ያልሆነው ሞት ከሞተ በኋላ አይገኝም ፡፡ ሟች ያልሆነ ሞት ከመሞቱ በፊት መኖር አለበት እና ሰው በሥጋዊ አካል ውስጥ እያለ።

ሆኖም እና የትኛውም የሕይወት ደረጃዎች ቢመረመሩ ፣ እያንዳንዳቸው እርኩስ እንዳልሆኑ ይታያሉ። ብዙ ሰዎች በማይገጣጠሙ ካሬ ቀዳዳዎች ውስጥ እንደ ክብ ዱላዎች ናቸው ፡፡ አንድ ሰው በሕይወቱ ውስጥ ለተወሰነ ጊዜ ይደሰታል ፣ ግን እሱ ያስተምረው ምን እንደ ሆነ ወዲያውኑ ወይም እንደዚያ በፊት ያስተካክለዋል ፡፡ ከዚያ ሌላ ነገር ይናፍቃል። ከብርሃን በስተጀርባ የሚመለከት እና ማንኛውንም የሕይወት ደረጃ የሚመረምር ፣ በዚህ ውስጥ ብስጭት ፣ እርካታን ያገኛል ፡፡ አንድ ሰው ይህንን ካላየ ወይም ላለማየት ይህን ለመማር ዕድሜ ሊወስድ ይችላል። ግን መማር አለበት። ጊዜ ተሞክሮ ይሰጠዋል ፣ እናም ህመም ዓይኑን ያበራል።

ሰው በዓለም ውስጥ እንዳለ ሰው ያልተፈጠረ ሰው ነው ፡፡ እሱ የሚኖር አይደለም ፡፡ መኖር ሰው የማይሞት ሕይወት የሚያገኝበት መንገድ ነው ፡፡ መኖር በአሁኑ ጊዜ ሰዎች ህያው ብለው የሚጠሩበት ሕይወት አይደለም ፡፡ መኖር ማለት የአንድ መዋቅር ወይም የአካል ወይም እያንዳንዱ የአካል ክፍል በሕይወቱ ውስጥ ካለው ወቅታዊ የሕይወት ደረጃ ጋር ተያያዥነት ያለው እና ሁሉም አካላት ለዚያ መዋቅር ዓላማ ዓላማቸውን ለማከናወን በቅንጅት የሚሰሩበት ሁኔታ ነው ፡፡ እና መላው ድርጅት የጎርፍ መጥለቅለቅን እና የሕይወት ሞገዶችን የሚያገናኝበት ቦታ ነው ፡፡

በአሁኑ ጊዜ የሰው ልጅ ድርጅት አሁን ካለው የሕይወት ደረጃ ጋር የሚገናኝ አይደለም ፡፡ በአካላዊ አወቃቀር ላይ ጥቃት ከመድረሱ በፊት ወጣቱ በጣም ከባድ ነው ፣ እናም ሰው ሟችነቱን ለመውሰድ ይፈቅድለታል። የሰው አካላዊ አወቃቀር ሲገነባ እና የወጣትነት አበባ በሚነፋበት ጊዜ ሰውነቱ ወዲያው ይጠወልጋል እና ይበላል። የሕይወት እሳት በእሳት እየነደደ እያለ ሰው በሕይወት መኖሩን ያምናሉ ፣ ግን እሱ የለም ፡፡ እሱ እየሞተ ነው ፡፡ በጣም አልፎ አልፎ ብቻ ነው አካላዊ አካል የሰው ልጅ የሕይወት ወቅታዊ የሕይወት ግንኙነቶችን ማግኘት ይችላል ፡፡ ግን ውጥረቱ በጣም ትልቅ ነው ፡፡ ሰው ባለማወቅ ግንኙነቱን ለመስራት ፈቃደኛ ነው ፣ እርሱም አያውቅም ወይም አይሠራም ወይም የአካል ክፍሎቹን ጥቃቅን ጥገናዎች ካልሆነ በስተቀር ሌሎች ተግባሮችን እንዲያከናውን አያደርጋቸውም ፣ ስለሆነም አይቻልም እርሱ በሥጋዊ እንዲነሳለት ነው ፡፡ በእሱ ተጎትቷል ፡፡

ሰው ያስባል በስሜቱ ፣ እና እንደ ስሜት ስሜት። እሱ እራሱን ከስሜት ሕዋሱ የተለየ እንደሆነ አድርጎ አያስብም ፣ እናም እሱ የሕይወቱን ምንጭ እና ምንጭ አያገኝም ፡፡ ሰው ተብሎ የሚጠራው እያንዳንዱ የድርጅት ክፍል ከሌሎቹ ክፍሎች ጋር እየተዋጋ ነው ፡፡ እሱ ማንነቱን በተመለከተ ግራ ተጋብቷል እና ግራ መጋባት በሆነ ዓለም ውስጥ ይቆያል ፡፡ በምንም መንገድ እሱ ከህይወት የጎርፍ ማዕበል እና የሕይወት አመጣጥ ጋር የተገናኘ አይደለም ፡፡ እሱ የሚኖር አይደለም ፡፡

(እንዲቀጥል)